Ocena brak

Peluga, peled

Autor /Bonifacy78 Dodano /31.01.2012

Wygląd: krępe, stosunkowo silnie wygrzbiecone, niemniej jednak śledziowate ciało z bardzo małą głową o zaostrzonym pysku. Linia boczna pełna. Niewielki, końcowy otwór gębowy sięga do przedniego brzegu oka. Na pierwszym łuku skrzelowym 44-68 (zwykle 50) wyrostków filtracyjnych.  

Ubarwienie: grzbiet niebieskozielony do ciemnozielonego, boki i brzuch srebrzyste.

Długość: 14-40 cm; w wodach Syberii zwykle 60-70 cm, maksymalnie do 75 cm. Występowanie: w dolnych biegach dużych rzek i jezior Syberii, wsiedlona również do wód pn.-zach. Rosji, Finlandii, Szwecji, Danii, Niemiec i Polski.

Tryb życia i rozród: peluga trze się w listopadzie i grudniu w miejscach o piaszczystym lub żwirowatym dnie. Jedna samica składa do 105000 jaj. Wylęg następuje po 3-4 miesiącach. Pelugi żyjące w ujściowych partiach rzek płyną na tarło w górę, a po tarle wracają na swe dawne stanowiska. Narybek dopiero po roku podąża śladem rodziców.

Pokarm: niemal wyłącznie zooplankton.

Gatunki pokrewne: omul (C. autumnaiis) i muksun (C. muksun), uważany niekiedy za podgatunek pelugi, którego masa ciała dochodzi do 14 kg (prowadzone są próby aklimatyzacji muk-suna w Polsce).

Uwagi: zdaniem większości polskich ichtiologów, występują u nas tylko 3 gatunki należące do rodzaju Coregonus: sielawa, peluga i sieja, reprezentowana przez 4 podgatunki - s. wędrowną (C. I. Iavaretus), s. szlachetną (C. I. gene-rosus), s. miedwieńską (C. I. maraena) i s. holsztyńską (C. I. holsatus).

Podobne prace

Do góry