Ocena brak

Pelikan różowy

Autor /Maksym44 Dodano /26.01.2012

Wygląd: Można go pomylić jedynie z pelikanem kędzierzawym, gdyż oba gatunki mają na głowie zmierzwiony czubek z piór. Pelikan różowy ma jednak żółtą kieszeń podżuchwową, i czerwone oczy. W okresie lęgowym upierzenie o odcieniu lekko różowym. Skrzydła - rozpostarte - są od góry czarne, od dołu mają czarny pas na tylnym brzegu sięgający aż do tułowia. Długość ciała ok. 150 cm.

Środowisko: Rozległe bagna z rozproszonymi płytkimi jeziorkami, płaskie, ciepłe jeziora, w Afryce także laguny i wolno płynące rzeki, delty rzeczne. Europejskie pelikany różowe są ptakami wędrownymi; część z nich wędruje przez Egipt do równikowej Afryki, a część także do Azji. Ich liczba w Europie szacowana jest na 3000 par.

Lęgi: Wszystkie gatunki pelikanów gnieżdżą się gromadnie; pelikan różowy jest wyjątkowo towarzyski i tworzy często ogromne kolonie: najsłynniejsze są w delcie Dunaju, na jeziorze Kus (Manyas) w Turcji i jeziorze Srebyrna w Bułgarii. Gniazda znajdują się zwykle w trzcinach tuż przy otwartej wodzie, tak że pelikany, które nie są dobrymi piechurami, mogą prawie do nich dopłynąć. W okresie lęgowym na czole dorosłych ptaków tworzy się półkolista, różowa wypukłość. W maju samica składa 2-3, czasami 4, rzadko 5 jaj, do gniazda zbudowanego z łodyg trzciny i różnych gałązek. Jaja mają ok. 9 cm długości, są niebieskawoszare z bardzo chropowatą skorupą.W wysiadywaniu mają równy udział oboje rodzice.

Trwa ono ok. 30 dni lub nieco dłużej. Młode karmione są ze skórzastej kieszeni dzioba nadtrawionymi rybami. Gdy są większe, same sięgają po pożywienie wkładając głowę i szyję głęboko w tę kieszeń. Pisklęta wykluwają się nagie i czarne, dopiero po 8-14 dniach wyrasta im ciemny puch. Mając 12-15 tygodni zaczynają samodzielnie łowić ryby i latać. Przed wylotem z gniazda odkłada im się gruba tkanka tłuszczowa i ważą wówczas do 14 kg, tj. o 1/3 więcej niż ptaki dorosłe. W szacie młodocianej wierzch ciała jest żółtawobrązowy, a spód biały. Zdolne do rozrodu stają się dopiero w trzecim lub w czwartym roku życia. Do tego czasu w porze lęgowej trzymają się w młodzieńczych grupach na uboczu kolonii lęgowych ptaków dorosłych.  

Pożywienie: Pelikany są prawie wyłącznie ry-bożerne; ich szczególnie skuteczną metodą jest połów zespołowy. Postępują przy tym różnie, zależnie od środowiska. Zwykle wiele ptaków tworzy w pobliżu brzegu szpaler i bijąc skrzydłami płyną do brzegu przepłaszając ryby na płytką wodę. Potem wszystkie jednocześnie wkładają dzioby do wody z kłębiącymi się tam rybami. W głębszej wodzie płyną przez pewien czas w szyku V, potem szybko tworzą koło i znowu jednocześnie zanurzają dzioby w wodzie. Pożywienie mogą zdobywać 50, a nawet 100 km od kolonii lęgowych.

Inne informacje: Pelikany mogą się wznieść w powietrze tylko po dłuższym rozbiegu z wody. W ogrodach zoologicznych, gdzie brakuje odpowiedniej przestrzeni, nie trzeba im podcinać skrzydeł. W powietrzu poruszają się pewnie i elegancko. Lecą w ukośnych kluczach zmieniając stale kolejność; latają lotem czynnym (wiosłującym) lub ślizgowym, mogą też nagle wzbić się w górę. Wielkie stado krążących pelikanów na tle zachodzącego słońca to niezwykłe i niezapomniane widowisko. Majestatycznie uderzając skrzydłami dosłownie płyną w powietrznu. W locie układają szyję w formie litery S.

Podobne prace

Do góry