Ocena brak

Pedagogika specjalna w Polsce u progu XXI wieku - Oczekiwania i perspektywy

Autor /Serafin Dodano /01.09.2011

Pedagogika specjalna jako dziedzina nauk humanistycznych potrzebuje przede wszystkim uznania formalnego w postaci odrębnej dyscypliny na­ukowej, w rezultacie czego można by nadawać stopnie naukowe doktora i doktora habilitowanego w zakresie pedagogiki specjalnej, co miało miejsce do 1985 r. Chodzi bowiem o to, aby pedagogika specjalna jako kierunek studiów i Wyższa Szkoła Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej - jako wieloprofilowa Uczelnia - nie zostały bez pedagogów specjalnych, gdy wypromowani - do 1985 r. - doktorzy habilitowani pedagogiki specjalnej nie będą mogli już pracować. Stan taki zagraża upadkiem pedagogiki specjalnej, a liczba osób niepełnosprawnych w Polsce stale rośnie, czego do­wodem jest fakt, że w 1993 r. osiągnęliśmy poziom prognozowany na rok 2005 (Ostrowska 1994, s. 22).

Pilną sprawą jest uruchomienie studiów doktoranckich, a jest to możliwe w momencie uzyskania przez Uczelnię uprawnień do przeprowadzania przewodów habilitacyjnych, co powinno nastąpić w niedalekiej przyszłości.

Od l września 2000 roku nastąpiło oczekiwane od ćwierć wieku prze­kształcenie Uczelni w Akademię Pedagogiki Specjalnej, co stanowiło godne uczczenie Jubileuszu 75. lat działalności, który przypadał w 1997 roku.

Polska pedagogika specjalna, a ściślej wyspecjalizowana uczelnia w peda­gogice specjalnej, którą jest Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grze­gorzewskiej, może - przy udziale instytutów, katedr i zakładów pedagogiki specjalnej funkcjonujących także w innych uczelniach - realizować zamówienie rządowe, dotyczące wszystkich aspektów rehabilitacji i funkcjonowania spo­łecznego osób niepełnosprawnych, zlecane przez Komitet Badań Naukowych.

Biblioteka Główna Wyższej Szkoły Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grze­gorzewskiej ma szansę stać się nowoczesnym centrum informacyjno-bibliotecznym w Polsce w zakresie pedagogiki specjalnej.

Do góry