Ocena brak

Pedagogika rodziny - Aspekty życia rodziny wg. Virginii Satir

Autor /Wasyl Dodano /06.09.2011

  • Poczucie własnej wartości

Jeżeli człowiek ceni samego siebie, to potrafi także darzyć miłością innych – jako osoby równie wartościowe. Jeżeli nie lubi siebie samego, wtedy jego uczucia w stosunku do innych to zazdrość i lęk. Silne poczucie własnej wartości to droga do pełni człowieczeństwa. Umożliwia ono osiągnięcie zdrowia i szczęścia, tworzenie i utrzymywanie satysfakcjonujących związków oraz bycie twórczą i odpowiedzialną jednostką.

Kiedy człowiek dba o siebie nie będzie obarczał innych odpowiedzialnością za swoje czyny. W swoich związkach nie będzie stosował żadnego rodzaju przemocy.

Człowiek powinien akceptować fakt, ze jest jednostką jedyną w swoim rodzaju, a nie wzorować się na innych. Niektórzy rodzice wychowują swoje dzieci , porównując je do innych. Takie postępowanie zawsze powoduje niskie poczucie własnej wartości u tych dzieci.

Dziecko przychodząc na świat jest jak nie zapisana karta i jego samoocena tworzy się w wyniku działań dorosłych. Ludzie nie zdają sobie sprawy z tego, że nawet dotykając dziecko, można mieć wpływ na jego poczucie wartości. Dzieci kształtują t poczucie, opierając się na głosach, które słyszą, wyrazie oczu patrzących na ruch, sposobie w jaki dorośli reagują na ich płacz. Jeżeli rodzice sami nie mają wysokiej samooceny, to pomaganie własnym dzieciom w jej budowaniu także im samym stwarza możliwość poprawienia poczucia własnej wartości.

  • Komunikacja w rodzinie

Komunikacja jest najważniejszym czynnikiem wpływającym na zdrowie jednostki i jej związki z innymi. Elementami komunikacji są nasze ciała, system wartości, nasze oczekiwania, zdolności mówienia oraz nasz umysł.

Bardzo ważne jest w rodzinie, aby rodzice się komunikowali; mówili, co ich boli, jakie mają oczekiwania, a nie zamykali się w sobie i czekali, aż ich partner zrozumie o co im chodzi. Należy mówić o swoich uczuciach i obawach.

Komunikując się z dzieckiem również powinni się zastanowić jak to może wyglądać. Mianowicie, nie powinni patrzeć na nie z góry. Kiedy się z nim komunikują powinni zniżyć się, aby popatrzyć mu w oczy, być bardziej wyrównani.

Wiele osób wychodzi z założenia, że otaczający ich ludzie od samego początku wiedzą wszystko na ich temat. To bardzo często pojawiająca się w komunikacji międzyludzkiej pułapka. Inna jest metoda niejasnych sugestii, które zawarte są w monosylabowych odpowiedziach – jeżeli ludzie bardzo dobrze się znają, mogą powiedzieć jedno słowo druga osoba zrozumie o co chodzi, natomiast obca osoba nie będzie wiedziała. Inna pułapka to przekonanie, że bez względu na to, c w rzeczywistości mówimy, wszyscy inni tak czy inaczej muszą wiedzieć o co nam chodzi (metoda czytania w myślach). Nasze domysły często rozmywają się z prawdą, dlatego powinniśmy kontrolować na bieżąco w drugą osobą to, czy znaczenie które nadaliśmy jej słowom, pokrywa się z tym, co chciała przekazać.

Zasady oczywiste, Zasady niepisane, Uczucia i przywiązania , Tajemnice w rodzinie.

Zasady to ustalone wskazówki lub przepisy dotyczące przygotowania, działania, kierowania lub planowania.

1. Rodzice powinni się zastanowić czy wszyscy członkowie ich rodziny rozumieją ich zasady, czy rodzice jasno je omówili, czy też liczą na to, że pozostali wyczytają je z ich myśli.

2. W rodzinie może być tak, że mówi się tylko o rzeczach dobrych, o wszelkich złych krępujących się unika. Może to prowadzić do tego, że dzieci będą kłamać, u innych zrodzi się uczucie nienawiści i obcości w stosunku do rodziców, a co najgorsze będzie się u nich rozwijać niskie poczucie własnej wartości. Nie należy zabraniać dzieciom odczuwać uczuć obojętnie jakie by one nie były.

3. W rodzinie powinniśmy okazywać sobie uczucia bez względu na wiek dzieci.

Trzy zasady komentowania zjawisk zachodzących w rodzinie:

- zasada ludzkie – nieludzkie oznacza, że wyznaczamy sobie takie reguły, których bardzo trudno jest przestrzegać

- zasada ukryte – niekryte oznacza, że o niektórych regułach życiowych mówimy otwarcie, a innych należy przestrzegać pomimo, że nigdy nie zostały one wprowadzone

- zasada konstruktywne – destruktywne oznacza, że w konstruktywnym podejściu do problemu mówimy o nim, a w destruktywnym omijamy temat, twierdząc, że to tylko i wyłącznie nasza sprawa.

  • Relacje rodzinne na zewnątrz (relacje z innymi)

Relacje jest to sposób w jaki odnoszą się do ludzi i instytucji poza rodziną. Relacje łączą rodzinę ze społeczeństwem, mogą być pełne lęku, zarzutów i ustępstw. Ale mogą być również otwarte, pełne ufności i dobrowolne. Ważne jest jakie te relacje są co powodują.

Podobne prace

Do góry