Ocena brak

Pęcherz moczowy

Autor /mieczyslaw Dodano /23.01.2014

Podczas gdy dno pęcherza moczowego jest umocowane, trzon i szczyt są dobrze przesuwalne w luźnej tkance łącznej ściany miednicy. Prawidłowa pojemność pęcherza moczowego wyzwalająca odczucie parcia na mocz w aha się w granicach 300-500 ml, przy czym u mężczyzny wynosi ona około 700 ml lub więcej, natomiast u kobiety jest nieco mniejsza. Otrzewna pokrywa jedynie górną powierzchnię trzonu pęcherza moczowego. Przy wypełnionym pęcherzu moczowym otrzewna unosi się do góry, dzięki czemu ponad spojeniem łonowym powstaje pozbawiona otrzewnej przestrzeń przed pęcherzowa Retziusa (spatium prevesicale). W ten sposób uzyskuje się dostęp do pęcherza moczowego na drodze zaotrzewnowej (nakłucie pęcherza moczowego, cięcie nadłonowe). Rozmiar wypełnionej luźną tkanką łączną przestrzeni przedpę-cherzowej jest uzależniony od stopnia wypełnienia pęcherza moczowego. Przy pęknięciach pęcherza moczowego mocz może wydobywać się właśnie tą drogą i rozprzestrzeniać się w luźnej podsurowicówkowej tkance łącznej miednicy, a nawet dalej do okolicy prącia i moszny. Przed rozprzestrzenianiem się moczu do dołu kulszowo-odbytniczego zapobiega powięź krocza powierzchowna oraz dno miednicy (ryc. 103). Przy opróżnionym pęcherzu moczowym uwidaczniają się rezerwowe fałdy pęcherzowe poprzeczne (plicae vesicales transversae), które umożliwiają jego przesuwalność.

U noworodka pęcherz moczowy wystaje znacznie nad spojeniem łonowym. Dzieje się to dlatego, że miednica jest mała i poszerza się dopiero w pierwszych latach życia. Wraz z powiększaniem się przestrzeni miednicy pęcherz moczowy przemieszcza się do dołu poza spojenie łonowe (zstępowanie pęcherza — descensus vesicae). Sąsiedztwo zaś ze spojeniem łonowym wyjaśnia przyczynę powstawania pęknięć pęcherza moczowego w następstwie złamań kości łonowej. Dzięki sterczowi dno pęcherza moczowego jest umocowane do przepony moczowo-płciowej. Mimo to między spojeniem łonowym, sterczem i pęcherzem moczowym a powyżej dna miednicy pozostaje przestrzeń zawierająca luźną tkankę łączną, w której obrębie znajduje się rozległy splot pęcherzowo-sterczowy (plexus yesicoprostaticus). Od strony tylnej dno pęcherza moczowego wraz z przylegającymi do niego pęcherzykami nasiennymi i sterczem oddziela od odbytnicy mocna warstwa łączno tkankowa. Otrzewna w warunkach prawidłowych opuszcza się od tyłu między odbytnicą a pęcherzem moczowym tylko do wysokości wierzchołków pęcherzyków nasiennych i bańki nasieniowodu, tworząc zagłębienie odbytniczo-pęcherzowe (excavatio rectovesicalis). A zatem stercz i pozostałe części pęcherzyków nasiennych pozostają zaotrzewnowo. Ze względu zaś na to, że otrzewna w okresie życia zarodkowego może sięgać głębiej, aż do dna miednicy, ulegając następnie z tyłu stercza obliteracji, wielkość zagłębienia może wykazywać indywidualne różnice.

 

Podobne prace

Do góry