Ocena brak

PAULUS FRIEDRICH (1890-1957) - feldmarszałek

Autor /ala125 Dodano /28.02.2011

Niemiecki oficer, uczestnik I wojny światowej, od 1938 r. szef sztabu XVI kotpusu, a od 1939 r. 4 grapy (Grap-penkommando). W czasie agresji na Polskę był szefem sztabu 10 annii. W maju 1940 r. został zastępcą szefa Sztabu Generalnego Wojsk Lądo­wych - Głównym Kwatermistrzem (Oberquartiermeister 1), na którym to stanowisku przepracował plan *„Bar-barossa" (głównym autorem był gen. E. Marcks), zgodnie z intencjami Hi ­tlera. Od stycznia 1942 r. na froncie wschodnim dowodził 6 armią, odno­sząc sukcesy w bitwie o *Charków w maju 1942 r. W sierpniu 1942 r. je­go armia podeszła pod *Stalingrad, w ciężkich walkach ulicznych zdobyła większą część miasta, ale całości nie zdołała opanować. Od 23 listopada znalazła się w okrążeniu wojsk radzieckich.

Paulus, przestrze­gając rozkazu Hitlera, nie podejmo­wał żadnych działań zmierzających do przebicia się z okrążenia. W przed­dzień kapitulacji, którą wbrew rozka­zowi Hitlera podpisał 31 stycznia 1943 r., został mianowany przez Fiihrera feldmarszałkiem. W niewoli radzieckiej 20 lipca 1944 r. przystąpił do Związku Oficerów Niemieckich (Bund Deutscher Offiziere), utworzo­nego w lecie 1943 r. i będącego przy­budówką Komitetu Narodowego „Wolne Niemcy" (Nationalkomitee „Freies Deutschland").

Wystąpił w kilku audycjach propagandowych dla żołnierzy niemieckich, za co Ge­stapo aresztowało jego rodzinę. W 1946 r. zeznawał jako świadek oskarżenia przed trybunałem w •No­rymberdze. Zwolniony z niewoli w 1953 r., został skłoniony do osiedle­nia się w Dreźnie na terenie Niemiec­kiej Republiki Demokratycznej.

Podobne prace

Do góry