Ocena brak

Patogeneza mikroangiopatii

Autor /carbonara Dodano /28.11.2013

Przed odkryciem insuliny nie było możliwości, aby ujawniły się powikłania będące de facto obrazem klinicznym tej choroby. Nie opisywano ani neuropatii, ani retinopatii, ani nefropatii. Głównym, a właściwie jedynym, celem leczenia było utrzymanie przy życiu chorego na cukrzycę.

Związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy hiperglikemią a powikłaniami naczyniowymi cukrzycy w obserwacjach prowadzonych na ludziach jako pierwszy wykazał francuski lekarz, J. Pirart, w 1973 roku. Obserwował on grupę 4400 pacjentów w ciągu 25 lat (od 1947 roku). Na uwagę zasługuje fakt, że Pirart nie dysponował żadnym zespołem współpracowników i wszystkie obserwacje prowadził sam. Równolegle inni badacze wykazywali szkodliwy wpływ hiperglikemii na drobne naczynia krwionośne w obserwacjach na modelach cukrzycy doświadczalnej. Ostateczny dowód istnienia istotnego związku pomiędzy hiperglikemią i powikłaniami naczyniowymi cukrzycy dała kontrolowana próba kliniczna (Diabetic Control and Complication Trial, DCCT), której wyniki opublikowano w 1993 roku. Jasne i wiarygodne udokumentowanie związku pomiędzy hiperglikemią i przewlekłymi powikłaniami cukrzycy było konieczne, ponieważ byli chorzy ze złą kontrolą metaboliczną choroby i jednocześnie bez przewlekłych powikłań.

 

Podobne prace

Do góry