Ocena brak

Parposz, aloza parposz

Autor /Albin Dodano /31.01.2012

Wygląd: śledziowate ciało pokryte kolistą łuską, 60-65 w rzędzie wzdłuż ciała. Brak linii bocznej. Głowa naga. Płetwa grzbietowa krótka. Oko z powieką tłuszczową, pokrywa skrze-lowa z promieniście rozchodzącymi się prążkami. Górna szczęka z dobrze wykształconym wcięciem. Żuchwa sięga aż do tylnego brzegu oka. Na lemieszu brak zębów. Skostniałe, niezbyt gęsto osadzone wyrostki filtracyjne w liczbie 35-45.  

Ubarwienie: grzbiet niebieskawo-zielony do brązowego, boki i brzuch srebrzystobiałe o złotawym połysku. Przy górnej krawędzi szczeliny skrzelowej duża czarna plama, za nią 4-8 mniejszych, ciemnych plam. Żuchwa i podgardle różowe.

Długość: 6—7-iet-nie parposze mają 35-40 cm długości, maksymalnie do 55 cm, masa ciała do 2 kg.

Występowanie: podgatunek nominotypowy A. f. fallax rozprzestrzeniony jest w wodach przybrzeżnych pn.-wsch. Atlantyku od fiordu Oslo i okolic Bergen po Gibraltar oraz w kanale La Manche, Morzu Północnym i Bałtyku (po Zatokę Fińską); 3 inne podgatunki to A f. killarnen-sis (Killarney/lrlandia), A. f. lacustris (słodkowodna, stacjonarna forma w północnowłoskich jeziorach Maggiore, Como, Iseo i Garda oraz szwajcarskim jeziorze Lugano) oraz A. f. nilotica (Morze Śródziemne). W przybrzeżnych wodach Polski nieliczny, objęty ochroną.

Tryb życia: ryba anadromiczna.

Rozród: tarło odbywa się w czerwcu i lipcu w ujściach rzek. Samica składa 80000-200000 ziaren ikry, która unosi się bezpośrednio nad dnem. Wyląg larw następuje po 3-8 dniach.

Pokarm: drobne skorupiaki.

Podobne prace

Do góry