Ocena brak

Parki Narodowe w Ameryce Środkowej

Autor /Zecer Dodano /31.01.2012

Środowisko przyrodnicze Ameryki Środkowej jest bardzo zróżnicowane - od malowniczych gór po­chodzenia wulkanicznego po gorące i wilgotne tro­pikalne niziny. Na przykład Park Narodowy Altos de Campana w Meksyku obejmuje obszary położone na wysokości od 250 do 1035 m n.p.m. Za jedno z najbardziej malowniczych miejsc w Ame­ryce Środkowej uważa się Park Narodowy Atitlan w Gwatemali. Założony w 1955 roku, był on jed­nym z pierwszych obszarów chronionych w Ame­ryce Łacińskiej. Nazwę zawdzięcza jezioru Atitlan, które wypełnia ogromny krater wygasłego wulka­nu. Takich wulkanów na terenie parku jest znacz­nie więcej, miejsce to znane jest również z licznie występującego tu ptactwa.
Kolejnym parkiem narodowym, w którym ochroną objęto krajobraz wulkaniczny jest zało­żony w 1955 roku Park Narodowy Wulkanu Irazu w Kostaryce. Zupełnie inny charakter ma drugi park narodowy Kostaryki - Tortugero - obejmuje on tropikalne lasy deszczowe i malownicze laguny nad Zatoką Meksykańską. Na terenie parku znajdu­ją się lęgowiska zagrożonych wyginięciem jadal­nych żółwi zielonych.
Park Narodowy Tikal w Gwatemali został wpi­sany na Światową Listę Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO ze względu na znaj­dujące się na jego terenie starożytne budowle Ma­jów. W wilgotnych lasach deszczowych otaczają­cych te zabytki architektury znalazło schronienie wiele leśnych zwierząt, między innymi jaguary, pumy i tapiry.

Podobne prace

Do góry