Ocena brak

PARADYGMATY PEDAGOGICZNE - PAIDOCENTRYZM

Autor /Bolek21 Dodano /05.08.2011

Obejmuje paradygmat humanistyczny i interpretatywny. Za główny cel przyjmuje swobodny rozwój dziecka, przekładając interes jednostki nad interes społeczeństwa. Zapoczątkował go Rousseau. Główne źródło rozwoju tkwi w samym dziecku. Edukacja powinna pozwolić dziecku na ujawnienie zdolności, a następnie stwarzać warunki do ich urzeczywistnienia. Każda planowa interwencja edukacyjna ogranicza indywidualność dziecka i zamyka jednocześnie jakąś perspektywę jego rozwoju. Samorealizacja jednostki – nie dopuszczenie do kształtowania osobowości dziecka przez przyjętego przez wychowawców wzorca. Pedagog akceptuje dziecko takim, jakim jest.

Paidocentryzm w wersji humanistycznej jest zespołem radykalnych teorii krytycznych – skrajnie odrzuca potrzebę istnienia szkoły, „odszkolnienie społeczeństwa”. Procesy edukacyjne wyzwalają jednostki spod przemocą narzuconego przez społeczeństwo status quo.

Mieszczą się tu takie nurty teorii pedagogicznej jak: antypedagogika, pedagogika antyautorytarna, emancypacyjna, międzykulturowa, ekologiczna, negatywna, pedagogika postmodernizmu.

Wychowanie: świadome działanie edukacyjne nastawione na wzmacnianie swobodnego rozwoju dziecka i usuwanie jego społecznych blokad.

Pajdocentryzm w wersji interpretatywizmu nie jest nastawiony na radykalną zmianę społeczną, mniej nastawiony na krytykę społecznych podstaw edukacji. Wnika w świat dziecka, rozpoznaje jego znaczenie dla edukacji. Opis i wyjaśnianie świata edukacji bez przyjmowania z góry założeń. Analiza konkretnych procesów edukacyjnych (skala mikro). Pedagog nie dobiera uczniom prawa do autonomii, umożliwia im dokonywanie osobistych interpretacji świata, poszukiwanie i dochodzenie do wiedzy własnymi drogami. Procesy edukacyjne mają postać negocjacji między wychowawcami a wychowankami. Osobista wiedza ucznia nie ma mniejszego statusu niż wiedza szkolna. Wychowawca nie usuwa przeszkód z drogi ucznia, ale pomaga mu je pokonać na podstawie jego własnych zdolności i możliwości. Mieszczą się tu takie nurty pedagogiczne jak: p. Nowego Wychowania, personalistyczna, egzystencjalizmu, religii.

Wychowanie: świadome działanie edukacyjne nastawione na wzmacnianie konstruowania przez dziecko subiektywnych znaczeń nadawanych otaczającej je rzeczywistości.

Do góry