Ocena brak

Paprotka zwyczajna

Autor /Tomasz Dodano /18.01.2012

Jest to paproć trwała, o kłączu rozgałęzionym, brunatnym, z którego w każdym roku wyrastają nowe liście obok liści z roku poprzedniego. Są one długoogonkowe, pojedynczo pierzasto wcinane i mają na dolnej stronie nagie kupki zarodni. Gatunek ten występuje powszechnie w cienistych lasach i na ścianach skalnych. Jego zalety lecznicze znano już w starożytności. Ceniony był jako środek przeczyszczający i moczopędny.

Zbiera się kłącza (Rhizoma Polypodii), najczęściej na jesieni, czasem także na wiosnę. Po usunięciu zielonych części i oczyszczeniu suszy się kłącza na słońcu. Suche kłącze jest łamliwe, zielonkawe na przełomie, słodkie. Przechowuje się je najdłużej jeden rok, w suchym miejscu. Zawiera tłuszcze, olejek eteryczny, nie zbadaną jeszcze gorycz, saponinę i śluz. Z kłączy sporządza się ziółka wykrztuśne stosowane w przypadku zapalenia górnych dróg oddechowych. Lecznictwo ludowe przypisuje paprotce działanie żółciopędne, a ponadto używa przeciw nieżytowi oskrzeli i zapaleniu pęcherza. Kłącze paprotki jest też środkiem przeczyszczającym i przeciwrobaczycowym. Można zażywać sproszkowane kłącza w dawce 2-4 g dziennie.

Zbiór kłączy:

IX-X i III-IV

Podobne prace

Do góry