Ocena brak

Państwa trwale neutralne

Autor /Wacek Dodano /24.07.2011

W zamian za uzyskane w umowie międzynarodowej gwarancje niepodległości i integralności terytorialnej zobowiązują się do nie używania siły zbrojnej przeciwko innemu państwu, ani nie przystępować do toczących się już działań wojennych z wyjątkiem samoobrony. Nie mogą przystępować do sojuszy i organizacji wojskowych, uczestniczyć w systemie bezpieczeństwa zbiorowego, udostępniać swego terytorium na bazy wojskowe.

Mają jednak prawo i obowiązek do obrony swojego terytorium i mogą mieć swoją armię. Status trwałej neutralności musi być zaakceptowany i zagwarantowany przez inne państwa. Najstarsze takie państwo to Szwajcaria, od pokoju westfalskiego w 1648 r, zagwarantowane na Kongresie Wiedeńskim. Ponowne potwierdzenie przez Traktat Wersalski, dlatego sporne było wejście Szwajcarii do Ligi Narodów. Przystąpiła, ale została zwolniona z sojuszy wojskowych. Nie przystąpiła do ONZ. Austria od 1955 r. Potwierdzone przez USA, ZSRR, Francję i W. Brytanię. Przystąpiła do ONZ. Faktyczny status neutralności trwałej ma również państwo – miasto Watykan , co zostało potwierdzone w traktacie laterańskim zawartym między Watykanem, a Włochami w 1929 r.

Neutralność i nietykalność Watykanu potwierdza konwencja haska z 1954 o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu zbrojnego. W 1954 r. po wojnie indochińskiej 1946-1954 państwa te deklarowały neutralność. Układy genewskie zakazywały im udziału w sojuszach i utrzymywania baz wojskowych. Miało to wprowadzić Wietnam. Laos i Kambodżę na drogę neutralności lub niezaangażowania. Stanęła na przeszkodzie kolejna wojna w Indochinach - Wietnam 1965-1973. W 1995 r. Rada Ludowa Turkmenistanu przyjęła ustawę o neutralności.

Podobne prace

Do góry