Ocena brak

„PAN TADEUSZ” - CECHY EPOPEI

Autor /robin Dodano /07.03.2011

Epopeja to dłuższy utwór epicki, ukazujący losy narodu, w przełomowym jego momencie, ukazany na tle natury, która urasta do rangi osobnego bohatera.

1.  występuje akcja, narrator, dominująca forma podawcza: opowiadanie, dialog, opis

2.  obecność inwokacji (zwrot do Matki Boskiej, Litwy z prośbą o natchnienie)

3.  porównanie homeryckie

4.  opis zajazdu przypomina opis bitwy

5.  trzy splecione ze sobą wątki:

- polityczne (związane z osobą ks. Robaka)

- osobiste

(1. miłosny: Tadeusz, Zosia, Telimena; 2. rodzinny: spór o zamek pomiędzy sędzią a Hrabią)

- poboczne (np. Gerwazego, spór Asesora z Rejentem

- nie wpływają na akcję ale rozbudowywują fabułę)

6.  trzy rodzaje komizmu:

- postaci (np. Rejent, Tadeusz, Telimena)

- sytuacji (np. kiedy Telimenę napadły mrówki)

- słowny (np. wasal - wąsal)

7.  język charakteryzuje prostota, jasność ale i bogactwo słownictwa; dużo środków stylistycznych: epitety, onomatopeje

8.  utwór realistyczny, odtwarza w sposób pełny realia obyczajowe, polityczne

9.  przedstawia obyczaje szlacheckie, uchwyca procesy zachodzące w społeczeństwie

- ubożenie magnaterii, utrata politycznego znaczenia (np. Hrabia)

- bogacenie się drobnego ziemiaństwa (np. Sędzia)

- ubożenie szlachty zaściankowej (np. Bartek Prusak)

- szerzenie się kosmopolityzmu, wyraźnie odrzucanie tradycji narodowych (np. Hrabia, Telimena)

10.  napisane wierszem

11.  splatanie elementów komicznych i patetycznych

Do góry