Ocena brak

Pamiętniki Jana Chryzostoma Paska dokumentem z życia epoki

Autor /Czeslaw123 Dodano /06.05.2011

Pasek przystąpił do spisywania swych "Pamiętników" około 1660. Zważywszy, że opisuje w swym dziele wydarzenia mające miejsce prawie 40 lat wcześniej, można się zorientować, że na Pasku jako kronikarzu polegać nie można. Zdarzają mu się pomyłki, mijanie się z prawdą, przesunięcia w czasie.

Pasek zaczął spisywać swe wspomnienia już dawno po zakończeniu służby wojskowej i po osiedleniu się na własnym gospodarstwie. Z jego "Pamiętników" wyłania się obraz ciemnego, zabobonnego warchoła i nieprawdopodobnego awanturnika, typowego zawadiackiego sarmaty. Bohater uwielbia pociągać z butelki, kłócić się i pojedynkować. Karty książki wypełniają bezustannie bijatyki, pojedynki, zaczepki i prowokacje. Nawet będąc już w stanie spoczynku, po małżeństwie z podstarzałą ale majętną wdową, bohater bez przerwy wplątuje się w spory i awantury sąsiedzkie.

W "Pamiętnikach" prezentuje swój portret jako szlachcic i żołnierz, patryiota i świetny kompan, słowem, wzór do naśladowania. "Pamiętniki" pisane są plastycznym, poprzetykanym makaronizmami językiem, obfitującym w przenośnie i kwieciste porównania. Pasek jest wytrawnym gawędziarzem, opowiada świetnie, porywająco, jego nierzadko mało prawdopodobne historie pomagają poznać i zrozumieć życie w Polsce końca XVII, koloryt tamtych czasów.

Podobne prace

Do góry