Ocena brak

Pamięć a rozwiązywanie problemów

Autor /gapcio Dodano /07.01.2013

pamięć a rozwiązywanie problemów - problemem jest zadanie, którego człowiek nie jest w stanie rozwiązać za pomocą dostępnych aktualnie w pamięci i gotowych do stosunkowo łatwego wykorzystania informacji. Rozwiązywanie problemów jest funkcją umysłu (— system poznawczy), który w modelowej 

sytuacji określa, co jest znane, a co nie znane w zadaniu, następnie poszukuje w pamięci potrzebnych informacji, często wykorzystując także źródła zewnętrzne, np. literaturę naukową. Twórczy charakter pamięci ujawnia się szczególnie wyraźnie w sytuacji, gdy umysł rozwiązuje nowe problemy, niekiedy generując nowe pytania. W rozwiązywaniu problemów istotną rolę odgrywa informacja (—wiedza deklaratywna, — wiedza proceduralna) zakodowana w pamięci, a także zdolność umysłu do generowania nowych informacji na podstawie informacji wydobytych z pamięci i otrzymanych z otoczenia; w efekcie takiej interakcji człowiek rozwiązuje problem, a także koduje w pamięci nowe procedury przetwarzania; zasadniczo wszystkie główne psychologiczne koncepcje rozwiązywania problemów podkreślają tę współzależność, jedynie- zgodnie ze swoimi teoretycznymi podstawami - posługują się różną aparaturą pojęciową. Bcha-wioryści traktują rozwiązywanie problemów jako rodzaj uczenia się, które dokonuje się jednak dzięki dotychczasowemu doświadczeniu zakodowanemu w pamięci (— pamięć a uczenie się); ponieważ w repertuarze wyuczonych reakcji nie ma gotowych odpowiedzi, musi się ukształtować odpowiedź nowa, będąca efektem uogólnionego doświadczenia człowieka; odgrywa w tym szczególną rolę transfer niespecyficzny (— transfer); mogą więc w ten sposób tworzyć się nowe reguły rozwiązywania dotąd nie rozwiązanych problemów. Według psychologów postaci rozwiązywanie problemów polega na myślowym dostrzeżeniu (nagłym zrozumieniu, wglądzie; ang. instght) w działaniu zmierzającym do osiągnięcia celu struktury całościowej, tzn. logicznej zależności między początkowym stanem informacyjnym problemu a jego zakończeniem; proces reorganizacji myślowego przedstawienia całości jest zjawiskiem występującym we wszelkim uczeniu się; proces ten dokonuje się także wówczas, gdy rozwiązanie osiągane jest stopniowo, np. poprzez serię prób i błędów, tzn. małych, częściowych wglądów; niemożność nagłego, całościowgo zrozumienia (rozwiązania) jest w takiej sytuacji spowodowana najczęściej brakiem informacji koniecznych do zrozumienia związku pomiędzy celem a prowadzącymi do niego poszczególnymi działaniami. Według psychologów poznawczych rozwiązywanie problemów jest procesem, w którym człowiek wykorzystuje informacje zawarte w zadaniu oraz zakodowane w pamięci, przy czym istotna jest jego aktywność poznawcza ! - pamięć a aktywność poznawcza), przejawiająca się głównie w twórczym  przeszukiwaniu pamięci, podczas którego stosuje się różne strategie pamięciowe, sposoby ->- przetwarzania informacji oraz ich organizacji i prze formułowania,werbalizację, generowanie pytań cząstkowych, dochodzenie do nowych informacji przez wnioskowanie, a także świadomą kontrolę funkcjonowania własnej pamięci (mclapamięć). Bardziej efektywne są formy aktywności poznawczej wiążące się z głębokim przetwarzaniem informacji (przetwarzania informacji głębokość); prowadzą one z reguły do lepszego rozumienia treści; korzystając z zakodowanej w semantycznej pamięci wiedzy ( wiedza ekspertów;  wiedza produktywna; ->- wiedza reproduktywna), człowiek generuje pomysły (hipotezy) oraz przeprowadza ich weryfikację według kryteriów określających rozwiązanie problemu.

 

Podobne prace

Do góry