Ocena brak

Pachystachys żółty

Autor /DenisRozrabiaka Dodano /20.01.2012

Roślinę tę odkryto ponownie w ostatnich czasach. Pochodzi z Ameryki Środkowej i należy do rodziny Acanthaceae. Znana była kolekcionerom roślin w XIX wieku, potem zapomniana i ponownie odkryta w końcu lat 60 i na początku lat 70 XX wieku. Jest blisko spokrewniona z rodzajami Beloperone i Jacobinia; z tym drugim często mylona, ale łatwiejsza w uprawie.

Długie liście pachystachys (do 18 cm) są połyskliwe, ciemnozielone i pięknie kontrastują z niezwykłymi liśćmi przykwiatowymi, które otaczają kwiaty. Zarówno kwiaty jak i przykwiatki pojawiają się od późnej wiosny do jesieni.

Pachystachys potrzebuje w okresie wzrostu temperatury w granicach od 16 do 20°C. W zimie toleruje 13°C.

By utrzymać zwarty pokrój rośliny, ustawiamy ją w miejscu oświetlonym, z dala od bezpośredniego południowego słońca w lecie.

Podłoże powinno wyschnąć przed każdym podlaniem. Nie wolno jednak dopuścić do wyschnięcia rośliny. W lecie, kiedy powierzchnia ziemi zaczyna przesychać, sprawdzamy podłoże co najmniej dwa razy dziennie. W zimie, gdy zachowamy zalecane niższe temperatury, podlewanie nie będzie tak kłopotliwe.

Gdy rozwijają się kwiaty, roślina potrzebuje wysokiej wilgotności. Stawiamy ją na tacy z granulkami absorpcyjnymi, w taki sposób, by woda nie dostawała się do wnętrza doniczki.

Nawozimy co 2-3 tygodnie płynnym nawozem, od momentu pojawienia się nowego przyrostu (późną wiosną), do końca kwitnienia. Świeżo posadzonych roślin nie nawozimy przez kilka miesięcy.

Uprawiamy w przepuszczalnej ziemi na bazie gliny lub torfu. Ta pierwsza jest lepsza do podlewania. Na wiosnę przesadzamy lub zmieniamy górną warstwę podłoża dużym okazom, przycinając je równocześnie o 10 cm. Nowe rośliny hodujemy z sadzonek pobranych z miękkich części. Wiosną przycinamy, by uzyskać materiał do rozmnażania. Gdy sadzonki się ukorzenią, sadzimy po trzy w doniczce, uszczykujemy każdą kilka razy, by wyrosły rozkrzewione.

W okresie kwitnienia, rośliny mogą reagować na zmianę miejsca zrzucaniem pąków kwiatowych. Pozwalamy im wtedy przyzwyczaić się do nowego stanowiska, po czym przycinamy obumarłe pędy. Wkrótce pokażą się nowe kwiaty.

COŚ JEST ŹLE

1) Kwiatostany gniją i opadają.Brak przepływu powietrza i/lub nadmierne spryskiwanie. Zapewnij wilgotność przez ustawienie doniczki w podstawce z wodą i kamykami lub w pojemniku z wilgotnym torfem. Zapewnij roślinie przepływ świeżego powietrza.

2) Liście bladozielone i bez połysku.Ziemia wyjałowiona, potrzebne dokarmianie i być może przesadzenie.

3) Liście zwisają i opadają.Roślina zasuszona. Zanurz doniczkę w wodzie, aby ziemia nasiąkła. Potem podlewaj częściej.

4) Liście bez połysku, zwisają; dolne opadają.Zbyt zimno i/lub nadmiar wody w doniczce. Przestaw w cieplejsze miejsce i rzadziej podlewaj.

GDY ZAUWAŻYSZ

Mączliki Jeśli ich chmary wzbijają się ze spodniej strony liści, bezzwłocznie stosujemy odpowiedni insektycyd. Grzyby sadzaki będące następstwem żerowania muszek, zmywamy wodą z mydłem. 

Przędziorki mogą zacząć sprawiać nam problemy. Niewiele insektycydów jest naprawdę skutecznych w walce z tym szkodnikiem. Poważnie zaatakowane rośliny należy spalić. Dość skuteczne są pałeczki nasączone insektycydem.

Podobne prace

Do góry