Ocena brak

Ożanka właściwa

Autor /Tomasz Dodano /19.01.2012

Krzewinka o zdrewniałych rozłogach podziemnych, z których wyrastają kępy łodyg zielnych, pokrytych liśćmi naprzeciwległymi, wcinano karbowanymi. W kątach górnych liści znajdują się nibyokółki złożone z niewielu jasnopurpurowych kwiatów. Kielichy są również purpurowe. Owocem jest poczwórna rozłupnia. Cała roślina jest owłosiona i pachnąca. Pochodzi z Europy Środkowej i Południowej. Rośnie na skalistych zboczach, głównie na glebie wapiennej. Jej właściwości lecznicze były znane już w starożytności; uważano ją wówczas za ziele czarodziejskie. Proszek ożankowy był zażywany jak tytoń i stosowany przeciw katarowi.

Zbiera się ziele (Herba Teucrii chamaedridis) w pełni kwitnienia podczas słonecznej pogody. Po wysuszeniu w miejscu cienistym i przewiewnym lub w suszarni w temperaturze maksimum 40°C otrzymuje się surowiec bogaty w olejek eteryczny, gorycze i garbniki. Substancje te działają ściągająco i wpływają dodatnio na czynności żołądka. W celu poprawienia apetytu i trawienia oraz przeciw biegunce sporządza się odwar z 2 łyżek pokrajanego ziela i 1 dmł wody i pije szklankę zawsze przed posiłkiem. Ożankę stosuje się zewnętrznie w postaci kąpieli i okładów przeciw trudno gojącym się ranom i żylakom odbytu.

Pokrewna ożanka gorzka (T.amara) ma te same właściwości. Przygotowane z niej ziółka działają żółciopędnie i rozkurczowo. Wszystkie gatunki ożanki są doskonałymi roślinami miododajnymi.

Okres kwitnienia:

VII-VIII

Zbiór ziela:

VII-VIII

Podobne prace

Do góry