Ocena brak

Owsica

Autor /margolcia Dodano /26.06.2014

Owsica należy do najbardziej rozpowszechnionych chorób pasożytniczych. Szacuje się, że od kilku do kilkunastu procent dzieci jest zarażonych tym pasożytem. Choroba szerzy się z dużą łatwością w zbiorowościach dziecięcych, np. w przedszkolach, szkołach, internatach, na obozach i koloniach dla dzieci, przy czym zarażenie może dotyczyć także osób z personelu. Bardzo często stwierdza się kilka osób chorych w jednej, wspólnie mieszkającej rodzinie.

Owsik należy do nicieni. Samica jest większa i osiąga długość ok. 1 cm. Objawy choroby są związane z cyklem rozwojowym pasożyta. Samice bytują w jelicie grubym, ale ciężarne wydostają się przez odbyt na zewnątrz (głównie w godzinach nocnych) i pełzają po skórze, uwalniając jaja, które już po kilku godzinach mogą zarażać człowieka. Niekiedy dochodzi do autoinwazji, tzn. ponownego zarażenia tej samej osoby, głównie przez przeniesienie jaj ze skóry okolicy odbytu do jamy ustnej. Powtarzająca się autoinwazja jest odpowiedzialna za uporczywe, ciągnące się miesiącami zarażenie niektórych osób. Dojrzałe jaja mogą być także przeniesione na inne osoby, a do zarażenia może dojść drogą pokarmową lub inhalacyjną. Jaja owsika w środowisku zewnętrznym, tzn. w kurzu, na zanieczyszczonych przedmiotach, mogą zachować zaraźliwość przez kilka tygodni.

Najważniejsze objawy zarażenia owsikami to niepokój w nocy, przerywany sen, świąd okolicy odbytu, a także rozdrażnienie dziecka w trakcie dnia i zaburzenia koncentracji uwagi. Owsiki mogą również wnikać do sromu i pochwy, wywołując miejscowe stany zapalne. Następstwem owsicy może być także ostre zapalenie wyrostka robaczkowego.

Rozpoznanie polega na stwierdzeniu obecności jaj owsików na skórze wokół odbytu za pomocą wymazu na taśmie samoprzylepnej. Badanie należy powtórzyć kilka razy, pobierając wymaz rano, po przebudzeniu. Badanie kału na obecność jaj pasożyta ma dużą mniejszą czułość.

Leczenie polega na jednorazowym podaniu pyrantelu (10 mg/kg mc.) albo mebendazolu lub albendazolu. Kurację należy powtórzyć po 2 tygodniach, a w przypadku nawrotów dodatkowo po 3 miesiącach. Jeśli objawy występują u więcej niż jednego domownika, leczenie należy zastosować wobec całej rodziny z wyjątkiem niemowląt.

Duże znaczenie w opanowaniu nawrotów ma profilaktyka: codzienne mycie okolic odbytu i krocza wodą z mydłem rano po przebudzeniu się, częste mycie rąk, regularne zmiany bielizny i piżam oraz pościeli. Ponadto należy zwrócić uwagę na staranne zwalczanie kurzu, w którym mogą znajdować się jaja pasożytów.

 

Podobne prace

Do góry