Ocena brak

OUDINOT Nicolas-Charles (25 IV 1767 - 13 IX 1847), ks. Reggio, marsz. cesarstwa

Autor /Bartosz123 Dodano /13.06.2013

Ur. w Bar-le-Duc, dep. Meuse, syn piwowara. 1784 rozpoczął służbę wojsk., 1789 kpt. gwardii narodowej, w 1790 dow. gwardii narodowej dep. Meuse. 1793 dow. 4 półbryg., w XII tegoż roku po raz pierwszy ranny (później zdarzy się to jeszcze 31 razy, co będzie swoistym „rekordem” wśród marsz.).

Odznaczył się pod Kaiserslautem, gdzie z bagnetem w ręku przebił się przez wojska prus., mianowany za to gen. bryg. 1795 pod Neckerau pięciokrotnie ranny, pozostawiony na pobojowisku, dostał się do niewoli austr., w której przebywał przez rok. 1799 szef sztabu Masseny, bił się pod Zurychem, mianowany gen. dyw. W kampanii 1800 wspólnie z Masseną bronił Genui, co umożliwiło Bonapartemu przekroczenie Alp.

W XII 1800 w Italii nad rz. Mincio wziął ze swym sztabem do niewoli austr. baterię. 1805 dow. dyw. grenadierów, nazywanych „grenadierami O.” Bił się pod Hollabrunn i Austerlitz, 1807 pod Ostrołęką, odznaczył się pod Frydlandem. 1808 otrzymał od Napoleona ziemie w Polsce k. Inowrocławia. W tymże roku był gub. Erfurtu podczas spotkania Napoleona z carem Aleksandrem I.

W kampanii 1809 bił się pod Ebersber-giem i Essling, objął po Lannes’ie dow. 2 korpusu. Po zwycięstwie pod Wagram otrzymał marsz, buławę. W 1810 po abdykacji Ludwika Bonapartego zajmował się przyłączaniem Holandii do cesarstwa. W kampanii 1812 dow. 2 korpusu, odniósł zwycięstwo pod Połockiem, ale za późno przybył nad Berezynę, przez co utracono Borysów.

1813 dowodził kolejno kilkoma korpusami, walczył pod Budziszynem, pokonany pod Grossbeeren. W kampanii 1814 odznaczył się pod La Rothiere i Arcis-sur-Aube. Należał do tych marsz., którzy w Fontainebleau domagali się od Napoleona abdykacji. Za Pierwszej Restauracji dow. grenadierów i strz. pieszych gwardii, dow. 3 okręgu wojsk. Podczas Stu Dni pozostawał na uboczu. Po powrocie Burbonów dow. gwardii narodowej Paryża, 1823 dow. korpusu podczas interwencji w Hiszpanii, zajął Madryt. Od 1824 gub. Pałacu Inwalidów. Zm. w Paryżu, pochowany w podziemiach pałacu.

Był doskonałym dow. dyw., nie miał natomiast talentów wielkiego wodza. Znany z odwagi, której dowody dał niejednokrotnie na polu walki. Uważany za lojalnego i szlachetnego, traktował humanitarnie ludność cywilną krajów okupowanych, co nie zawsze charakteryzowało napoleońskich marsz.

Podobne prace

Do góry