Ocena brak

Otrzewna

Autor /laetitia Dodano /06.01.2012

Otrzewna (peritonaeum; periłoinein obejmować, napinać) jest największą )łoną surowiczą (Łunica serosa) ustroju. Stanowi ona worek, którego część vyściela od wewnątrz ściany jamy brzusznej i jamy miednicy, pozostała :zęść pokrywa zawarte w nich narządy. Część pierwszą nazywamy blaszką cienną otrzewnej albo otrzewną ścienną (peritonaeum parietale), część Irugą — blaszką trzewną otrzewnej albo otrzewną trzew ną (peri-onaeum viscerale). Przestrzeń zawarta między obu częściami stanowi jamę otrzewnej (cavum peritonaeiJ; w warunkach prawidłowych jest to tylko przestrzeń potencjalna, ponieważ trzewa przylegają do siebie oraz do ścian jamy brzusznej i jamy miednicy. W warunkach prawidłowych jama otrzewnej zawiera nieznaczną ilość jasnego płynu surowiczego, który zwilża powierzchnię zawartych w niej narządów dzięki czemu ślizgają sic one bez tarcia. W przypadkach chorobowych może się wytwarzać znaczna ilość płynu (puchlina brzuszna, ascites). U mężczyzny otrzewna stanowi hermetycznie zamknięty worek, u kobiety jama otrzewnej łączy się ze światem zewnętrznym ujściem brzusznym jajowodów i światłem przewodów płciowych. Jednak przewody płciowe (jajowody, macica, pochwa) są stosunkowo długie, światło jajowodów jest do pewnego stopnia zamknięte licznymi fałdami błony śluzowej, tak że połączenie to jest normalnie dostatecznie zabezpieczone przed przedostawaniem się zarazków do jamy otrzewnej. W każdym razie u osobnika zdrowego istnieje możliwość przedostawania się środka cieniującego do jamy otrzewnej czy powietrza przy przedmuchiwaniu jajowodów.

Przejście otrzewnej ściennej w otrzewną trzewną nazywamy krezką {mesenterium; meso = między; entera = trzewa; położona między trzewami); jest to podwójna blaszka otrzewnej, która biegnie z grzbietowej ściany tułowia do cewy jelitowej jako krezka grzbietowa (mesenterium dorsale) i stąd do brzusznej ściany tułowia jako krezka brzuszna (mesenterium venlrale). Powłokę surowiczą krezki zaliczamy do otrzewnej trzewnej. Krezka występuje w postaci cienkiej, nieraz przeświecającej płyty, utrwalającej położenie trzew; między obu ściankami krezki w otoczeniu tkanki łącznej i tłuszczowej przebiegają naczynia i nerwy. Przyczep krezki grzbietowej do tylnej ściany brzucha, czyli miejsce, w którym krezka przechodzi w otrzewną ścienną, nazywamy nasadą albo korzeniem krezki (radix mesenterii).

Odcinki krezki czy to grzbietowej, czy brzusznej często nazywamy wiązadłami; są to zazwyczaj podwójne blaszki otrzewnej, które dochodzą do narządu, mogą się napinać przy jego ruchach i umocowywać go. Więza-dłami nazywamy również podwójne lub pojedyncze blaszki i fałdy otrzewnej, które nie są odpowiednikami krezki, mają jednak to samo co ona znaczenie. Obie te postacie więzadeł są pochodzenia zupełnie innego niż więzadła narządów ruchu.

Wolna powierzchnia otrzewnej wysłana jest warstwą płaskich komórek nabłonkowych (p. dalej), która spoczywa na warstwie tkanki łącznej włóknistej. Pod otrzewną znajduje się tkanka podsurowicza (Łela subserosa), spajająca otrzewną ze ścianami jamy brzusznej czy też z narządami, które pokrywa.

Podobne prace

Do góry