Ocena brak

Ostrożeń warzywny

Autor /Tymon Dodano /13.01.2012

Wygląd: Trwała roślina zielna, do 1,5 m wysokości, z silnie rozwiniętym kłączem. Łodyga prosto wzniesiona, przeważnie pojedyncza, albo - rzadziej - rozgałęziona, bruzdko-wana, wewnątrz pusta, luźno owłosiona. Liście skrętoległe, mniej lub więcej jajowate, jasnozielone, na brzegu opatrzone niezbyt sztywnymi kolcami, podzielone na różną głębokość, ząbkowane, łysiejące. Liście siedzące na łodydze często obejmują ją sercowato.

Koszyczki kwiatowe średniej wielkości, mniej więcej do 3 cm, zebrane po kilka na końcu pędu, prawie tutkowato otoczone i zamknięte kilkoma żółtawozielonymi lub bladymi podsadkami. Poszczególne koszyczki u swej nasady otoczone licznymi, wąskimi, prawie nie kłującymi listkami, tworzącymi walcowatą okrywę. Dno koszyczka bez łuskowatych plewinek. Kwiaty jednakowo wykształcone, obupłciowe, żółtawobiałe, z pięciodzielną rurką korony. Za-lążnia dolna, w porze owocowania 4 mm długości, szara, niewyraźnie kanciasta, z puchem lotnym, składającym się z pierzastych, dołem zrośniętych, włosków.

Siedlisko: Zawsze na glebach wilgotnych, torfowiska, brzegi potoków, mokre łąki; aż do piętra alpejskiego, występuje zawsze w wielkich skupieniach.

Rozmieszczenie: Głównie w Europie Środkowej do południowej Skandynawii; brak w Anglii i obszarze śródziemnomorskim.  

Okres kwitnienia: Od czerwca do września.

Zastosowanie: Młode liście są delikatne i w smaku uderzająco przypominają kapustę; przyrządza się z nich gotowaną jarzynę. Dno koszyczka jest używane, zwłaszcza we wscho-j dniej Europie, jako jarzyna.

Uwagi ogólne: Ostrożeń warzywny swoimi zwracającymi uwagę, blado osłoniętymi, główkami kwiatów już z daleka wskazuje na mokre siedliska.

Podobne prace

Do góry