Ocena brak

Ostrożeń kolczasty

Autor /Tymon Dodano /13.01.2012

Wygląd: Trwała roślina zielna, przeważnie mniej niż 1 m wysokości, z masywnego kłącza rozgałęziająca się często w formie szerokiego krzaka. Łodyga prosto wzniesiona, pojedyncza lub rzadko nieco rozgałęziona, żółtawo-zielona albo często trochę czerwonawa, łysiejąca. Liście skrętoległe, gęsto stojące, żółtozielone, słabo wełnisto owłosione, w zarysie lancetowate, głęboko pierzastodzielne, z zatokowoząbkowanymi, kolczastymi odcinkami. Dolne liście z niewyraźnym ogonkiem, górne - z nasadą sercowato obejmującą łodygę.

Koszyczki kwiatowe licznie skupione na szczycie łodygi, otoczone licznymi, większymi od nich, wąskimi, kolczastymi, bladymi podsadkami. Okrywa koszyczków walcowata złożona z wielu lancetowatych, skierowanych ku górze listków, wyraźnie kolczasto zakończonych. Dno koszyczka bez plewinek. Kwiaty wszystkie jednakowe, żółtawobiałe, obupłciowe, z pięciodziałkową rurką korony. Zalążnia dolna, w porze owocowania 4 mm długości, brunatna, w górze z opadającym puchem kielichowym złożonym z pierzastych włosków.

Siedlisko: Na pastwiskach, wokół szałasów] halnych, na wilgotnych terenach w piętrze alpejskim pomiędzy 1300 a 2000 m n.p.m.

Rozmieszczenie: Gatunek ograniczony do Alp.  

Okres kwitnienia: Od lipca do września.

Zastosowanie: Jędrne, grube korzenie gotuje się i spożywa jako jarzynę.

Uwagi ogólne: W Apeninach i Pirenejach występują podobne gatunki, o takim samym zastosowaniu. Omawiany gatunek jest łatwy do rozpoznania po obfitych kolcach (stąd wywojdzi się jego łacińska nazwa: „spinosissimus i znaczy: „bardzo kolczasty") i żółtawozielonej barwie. W Alpach pozostaje on na halach po spędzie bydła często jako jedyna wysokorosła roślina.

Podobne prace

Do góry