Ocena brak

Osteoporoza - Następstwa choroby

Autor /Tim Dodano /12.10.2011

U chorych z objawami typu I można zauważyć:

Zmiany w budowie ciała.

Kobiety maleją (obserwuje się aż do 15 cm utraty wzrostu), w okolicach klatki piersiowej kręgosłup jest zaokrąglony, głowa porusza się przed, a nie w jego osi. Aby utrzymać równowagę przy zaokrąglonych plecach, kręgosłup wygina sie ku przodowi i powoduje silne wysunięcie sie brzucha.

Zmiany w sposobie poruszania się

Zmienia się nie tylko postawa, również chód staje się niezgrabny, kroki niepewne. Chory odczuwa brak pewności i chęci do poruszania się. Jest to dodatkowy czynnik pogarszający stan chorego, gdyż nic nie utrzymywałoby lepiej kręgosłupa w równowadze jak silne mięśnie, które w takiej sytuacji nie są ćwiczone wystarczająco.

Bóle

Przeciążone włókna mięśni są napięte i tracą swoją elastyczność. (Nazywane jest to "stwardnieniem mięśni" a wyczuwalne w postaci bolesnych, twardych guzków wielkości orzecha, umiejscowionych w muskulaturze pleców i ramion.) Ale jest to tylko jedna z dolegliwości, na którą uskarżają się chorzy na osteoporozę. Utrata wzrostu powoduje że trzony kręgów nie mogą zachować wystarczającej odległości od siebie, stykają się bocznymi wyrostkami w punktach zupełnie do tego nie przystosowanych, okostna ulega podrażnieniu, pasma nerwowe są uciskane. Dolne żebra mogą się tak daleko przesunąć do dołu, że będą ocierały się o grzebień kości biodrowej. Talia, miękkie wcięcie pomiędzy klatką piersiową i kością biodrową - u młodszych osób ma wysokość od 5 do 10 cm w zależności od wzrostu - zaczyna stopniowo zanikać. Nie jest to tylko zmiana wyglądu zewnętrznego, ponieważ zanik talii powoduje czasami bardzo silne bóle.

Prace wymagające schylenia się, długotrwałe stanie, wszelkie czynności domowe, a nawet robótki ręczne - wszystko staje się wysiłkiem. Kobiety godziły się kiedyś z tą sytuacją, sądząc, że są to nieuniknione cierpienia związane ze starzeniem się. Nie wiedziały, co mogłyby zrobić, aby im przeciwdziałać. Pogorszenie nastroju, depresja, niezdolność do pracy doprowadzają w konsekwencji do izolacji. Trudno codzienności takich osób nie urozmaica ani rozrywka, ani uśmiech. Do tego dochodzą złamania kości. Chory na osteoporozę staje się stopniowo inwalidą. Do niedawna obowiązywało długotrwałe leżenie aż do zrośnięcia się złamania kości (obecnie dzięki skręcaniu śrubami dość szybko umożliwia się pacjentowi poruszanie się), mięśnie wiotczały, zmniejszając z dnia na dzień szansę na ponowne chodzenie.

Na szczęście odstąpiono od tej zasady. Medycyna rozpoznała niebezpieczeństwa, jakie niesie osteoporoza i unieruchomienie. Również pacjenci powinni zapoznać się z przyczynami i skutkami tej choroby.

Podobne prace

Do góry