Ocena brak

Ostajnica trójpalczasta

Autor /Gonzo Dodano /12.01.2012

Rodzina scynkowate (Scincidae)

Wygląd: bardzo długa, wężowata jaszczurka o malutkich, łatwych do przeoczenia, trójpalczas-tych nogach, małej, nie oddzielonej od tułowia głowie z małymi oczami i dobrze widocznymi otworami usznymi. Długi ogon zakończony szpicem. Grzbiet ubarwiony oliwkowoszaro, szaro, brązowo lub piaskowo. Może być pozbawiony barwnego deseniu, przeważnie jednak pokrywa go 9-13 mniej lub bardziej ciemnych podłużnych smug. Brzuch ostajnicy trójpalczastej jest zwykle jaśniejszy od grzbietu. Całkowita długość ciała do 480 mm.

Występowanie: Półwysep Iberyjski, południowa Francja, Włochy kontynentalne (na północ do Padu), Sycylia, Elba i Sardynia (z pobliskimi wyspami San Piętro, Tavorala i Molara), ponadto Maroko, Algieria, Tunezja i lokalnie Libia.

Środowisko: nasłonecznione, porośnięte gęstą, niską roślinnością obszary równinne, pagórkowate i górskie; w górach miejscami występuje do wysokości 1270 m n.p.m. (Abruzzy w środkowych Włoszech) i 2300 m n.p.m. (Maroko). Ostajnica trójpalczasta jest gatunkiem wyspecjalizowanym - zasiedla wyłącznie zbiorowiska murawowe i łąkowe oraz zdziczałe uprawy rolne, odłogi, porośnięte gęstymi trawami miedze i tereny bagniste. Pozornie dogodne dla niej środowiska, ale o roślinności wyższej niż 40 cm, ostajnica trójpalczasta omija.  

Tryb życia: wiosną ostajnica trójpalczasta jest aktywna przez cały dzień, natomiast latem przeważnie tylko w godzinach przedpołudniowych. Podczas bardzo zwinnego poruszania się uwstecznione nogi nie odgrywają żadnej roli.

Rozród: kopulacja odbywa się zwykle w kwietniu. Dopiero w sierpniu przychodzi na świat w śluzowatych osłonkach 3-13 młodych, mających 95—110 mm długości.

Pokarm: motyle, szarańczaki, skorki, pająki, stonogi i mrówki.

Podobne prace

Do góry