Ocena brak

Ostajnica nakrapiana

Autor /Gonzo Dodano /12.01.2012

Rodzina scynkowate (Scincidae)

Wygląd: duży, krępy, gładkołuski scynk o stosunkowo szerokim tułowiu, grubej szyi i ostropyskiej głowie z małymi oczami. Nogi krótkie, smukły ogon kończy się spiczasto. Ubarwienie podstawowe zmienia się w różnych odcieniach żółci, brązu i szarości. Rysunek na grzbiecie tworzą mniej lub bardziej równomiernie ułożone czarne, dorównujące wielkością łusce plamki o białych środkach, zlewające się niekiedy w poprzeczne pasy. Brzuch białawy, żółtawy lub jasnoszary. Czasem środkiem grzbietu ciągnie się jasny pas obrzeżony z obu stron ciemną smugą. Całkowita długość ciała do 300 mm.  

Występowanie: w Europie występuje przede wszystkim na śródziemnomorskich wyspach oraz w kontynentalnej części Grecji, głównie na Peloponezie i w Attyce. Centrum rozmieszczenia jest pn. i pn.-wsch. Afryka oraz pd.-zach. Azja.

Środowisko: suche, cieple, nasłonecznione w ciągu całego dnia tereny. Ostajnica nakrapiana żyje w widnych lasach z bogatym podszytem, w zaroślach makii, a zwłaszcza na zdziczałych terenach uprawnych. Przeważnie występuje na równinach, jednak w Maroku sięga do wysokości 2400 m n.p.m.

Tryb życia: przebywająca przeważnie w ukryciu o. nakrapiana jest aktywna w ciągu całego dnia. Pokarmu szuka w strefie korzeni roślin, w leżącej na ziemi ściółce liściastej lub luźniejszych glebach. By grzać się w słońcu wychodzi na krótko na odsłonięte miejsce.

Rozród: żyworodna.

Pokarm: małe bezkręgowce i jaszczurki.

Podobne prace

Do góry