Ocena brak

Ośrodki adopcyjno – opiekuńcze - Zadania ośrodków

Autor /Emilian Dodano /31.08.2011

Działalność ośrodków adopcyjno-opiekuńczych opiera się na zasadzie współpracy ze środowiskiem lokalnym, w szczególności z jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej, sądami i ich organami pomocniczymi, instytucjami oświatowymi, zakładami opieki zdrowotnej, a także kościołami i związkami wyznaniowymi oraz z organizacjami społecznymi. Ośrodki adopcyjno-opiekuńcze w realizacji swoich zadań kierują się dobrem dziecka i poszanowaniem jego praw.  

Ośrodek adopcyjno-opiekuńczy:

  • prowadzi poradnictwo dla dzieci i rodziców oraz terapię rodzinną dla rodziców dzieci umieszczonych w placówkach opiekuńczo-wychowawczych; 

  • współpracuje z placówką rodzinną w zakresie okresowej oceny sytuacji dzieci przebywających w tej placówce;

  • prowadzi działalność diagnostyczno-konsultacyjną, której celem jest pozyskiwanie, szkolenie i kwalifikowanie osób zgłaszających gotowość przysposobienia dziecka, pełnienia funkcji rodzin zastępczych i prowadzenia placówek rodzinnych, a także szkolenie i wspieranie psychologiczno-pedagogiczne osób prowadzących rodziny zastępcze i placówki rodzinne oraz rodziców naturalnych dzieci objętych tymi formami opieki;

  • wspiera rodziny naturalne w wypełnianiu ich funkcji opiekuńczo-wychowawczych poprzez prowadzenie poradnictwa rodzinnego i terapii rodzinnej;

  • prowadzi szkolenia dla kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej oraz kandydatów do prowadzenia placówek rodzinnych na podstawie programów szkolenia rodzin zastępczych.

Według Rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 30 września 2005 roku do zadań ośrodka należy1:

  1)   gromadzenie informacji o dzieciach, które mogą być przysposobione lub umieszczone w rodzinie zastępczej;

  2)   przeprowadzanie badań pedagogicznych i psychologicznych oraz rodzinnych wywiadów środowiskowych, dotyczących osób zgłaszających gotowość przysposobienia dziecka, kandydatów do pełnienia funkcji rodziny zastępczej albo kandydatów do prowadzenia placówki rodzinnej;

  3)   wydawanie zaświadczeń kwalifikacyjnych stwierdzających ukończenie szkolenia dla rodzin zastępczych według wzoru określonego w załączniku do rozporządzenia;

  4)   wydawanie kandydatom do prowadzenia placówek rodzinnych opinii o posiadaniu odpowiedniego przygotowania;

  5)   dobór rodziny przysposabiającej właściwej ze względu na potrzeby dziecka;

  6)   prowadzenie pomocy psychologicznej, poradnictwa pedagogicznego i prawnego dla rodziców dzieci umieszczonych w placówkach rodzinnych;

  7)   współpraca z sądem opiekuńczym, polegająca w szczególności na powiadamianiu o okolicznościach uzasadniających wszczęcie z urzędu postępowania opiekuńczego i sporządzaniu opinii w sprawach dotyczących umieszczania dzieci w rodzinie przysposabiającej, rodzinie zastępczej lub w placówce rodzinnej;

  8)   udzielanie pomocy w przygotowaniu wniosków o przysposobienie lub ustanowienie rodziny zastępczej i zgromadzeniu niezbędnych dokumentów;

  9)   działalność edukacyjna i upowszechniająca tworzenie rodzin przysposabiających, zastępczych oraz placówek rodzinnych;

  10)  wspieranie dyrektora placówki rodzinnej w sporządzaniu indywidualnego planu pracy z dzieckiem oraz dokonywanie oceny zasadności dalszego pobytu dziecka w placówce rodzinnej;

  11)  współpraca z dyrektorem placówki rodzinnej w sporządzaniu okresowej oceny sytuacji dziecka umieszczonego w danej placówce;

  12)  realizowanie innych zadań przewidzianych w przepisach dotyczących opieki nad dzieckiem i rodziną.

Ośrodki adopcyjno – opiekuńcze zajmują się kwalifikacją dzieci do przysposobienia, a jest to zawarte w Rozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej w sprawie Ośrodków adopcyjno – opiekuńczych, § 8. 

1. Ośrodek kwalifikuje do przysposobienia dzieci zgłoszone przez matki biologiczne, szpitale i inne zakłady opieki zdrowotnej, placówki opiekuńczo-wychowawcze, ośrodki pomocy społecznej, inne instytucje i osoby, które powzięły informację o takim dziecku.

2. Kwalifikacja dziecka do przysposobienia obejmuje:

    1)   ustalenie sytuacji prawnej dziecka;

    2)   dokonywaną przez psychologa ocenę stopnia możliwości nawiązania przez dziecko więzi emocjonalnej w nowej rodzinie;

    3)   określenie specyfiki potrzeb dziecka w kontekście prawidłowego doboru rodziny.

3. Ośrodek sporządza dla dziecka zakwalifikowanego do przysposobienia diagnozę psychologiczną i pedagogiczną oraz gromadzi informacje o stanie zdrowia dziecka.

4. Przy kwalifikowaniu dziecka do przysposobienia oraz sporządzaniu diagnozy dziecka ośrodek współpracuje w szczególności z placówkami opiekuńczo-wychowawczymi, zakładami opieki zdrowotnej, placówkami oświatowymi, jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej, sądami opiekuńczymi oraz z policją2

Cechy pożądane przez ośrodki adopcyjne u kandydatów na rodziców adopcyjnych:

  • wiek maksymalnie zbliżony do naturalnej różnicy pokoleniowej. W wypadku adopcji niemowlaka wiek rodziców nie może przekraczać 40 lat

  • kandydaci muszą być zdrowi fizycznie i psychicznie oraz ich iloraz inteligencji nie może być niższy od normy

  • sytuacja materialna i zawodowa musi być dobra.

  • kandydaci powinni mieć dobre doświadczenia wyniesione z własnych rodzin nie powinni pochodzić z rodzin patologicznych

  • powinni być zaradni życiowo i gwarantować stabilizację i bezpieczeństwo

  • małżeństwo kandydatów powinno cechować się: wzajemną komunikatywnością z otoczeniem, umiejętnością mówienia o swoich uczuciach, empatią, cierpliwością, wytrwałością, wrażliwością i optymizmem.

  • kandydaci powinni znać dziecko (jego możliwości, historię, trudności w adaptacji itp.), jego potrzeby i być nastawieni na ich realizację.

  • do dziecka powinni móc przyjąć postawę kochającą i wymagającą bez nadopiekuńczości i nadmiernej koncentracji

Cechami niepożądanymi są:

  • skłonność do ukrywania adopcji

  • sztywne preferowanie wieku, płci i wyglądu dziecka

  • konflikty w małżeństwie - Instrumentalne podejście do dziecka

  • wiązanie z dzieckiem określonych planów i oczekiwań

  • przejawianie cech neurotycznych, lękowych, histerycznych, agresji- nałogi

  • strata własnego dziecka bezpośrednio przed decyzją o adopcji

  • chęć rozwiązania własnych problemów poprzez akt adopcji

Według badań najczęściej powtarzającym się powodem (89%) adopcji jest posiadanie pełnej rodziny. Osoby te chcą zapełnić pustkę, mają poczucie mniejszej wartości, chcą się dzielić uczuciami i spełnić własne marzenia. Preferują oni dzieci do 3 lat3.

Do góry