Ocena brak

Oset zwisły

Autor /Tymon Dodano /13.01.2012

Wygląd: Dwuletnia roślina zielna do ponad 1 m wysokości, z korzeniem w kształcie wąskiego buraka. Łodyga prosto wzniesiona, pojedyncza lub w górze rozgałęziona, zwłaszcza w dolnej części wełnisto owłosiona i, tak jak i boczne gałęzie, opatrzona zbiegającymi w dół wąskimi, kolczastymi żebrami w rodzaju skrzydełek. Liście skrętole-głe, wąskie, głęboko podzielone, poszczególne odcinki spiczasto ząbkowane, z wierzchu łysiejące, pod spodem na nerwach z wełnistymi włoskami.

Liście odziomkowe na ogonkach, przy czym blaszka liściowa przechodzi w ogonek stopniowo; liście łodygowe bez ogonków, blaszka w nasadzie zbiega stopniowo w płaskie żebra łodygowe. Koszyczki kwiatowe duże, do ponad 5 cm długości, prawie kuliste, zwisające. U nasady otoczone są licznymi łuskami okrywy, opatrzonymi odgiętym kolcem; wewnętrzne łuski często są purpurowo podbarwione i pajęczynowato owłosione. Dno koszyczka gęsto obsadzone łuskowatymi, jasnymi plewinkami. Zalążnia dolna, w czasie owocowania z białymi, do 2 cm długości, włoskami puchu lotnego.  

Siedlisko: Preferuje siedliska suche, wysypiska, przydroża, pastwiska, ugory.

Rozmieszczenie: W Europie do południowej Skandynawii.

Okres kwitnienia: Od lipca do września.

Zastosowanie: Dno koszyczków, a także okorowane, rdzeniowe części łodyg mogą być, po ugotowaniu, spożywane.

Uwagi ogólne: W Europie występuje kilka pod-gatunków ostu zwisłego; wszystkie one mogą być użytkowane w ten sam sposób. Od blisko spokrewnionego rodzaju ostrożeń (Cirsium) oset różni się plewinkami na mięsistym dnie koszyczków oraz niepierzastym puchem lotnym owoców.

Podobne prace

Do góry