Ocena brak

Orientacyjne badanie ruchomości kręgosłupa

Autor /rambo Dodano /30.01.2014

Celem ogólnego poznania ruchomości kręgosłupa przeprowadzamy badanie orientacyjne. Badany wykonuje skłon w przód i w tym czasie obserwujemy zachowanie się linii wyrostków kolczystych kręgów. Przy skłonie w przód prawidłowo ukształtowany kręgosłup tworzy łukowate wygięcie, a wyrostki kolczyste oddalają się od siebie równomiernie. W przypadku ograniczenia ruchomości kręgosłupa nie widać jego łukowatego wygięcia, a odcinek usztywniony jest płaski. Przy bocznym skrzywieniu kręgosłupa piersiowego - przebiegającym ze skręceniem kręgów — obserwujemy przy skłonie w przód wyraźny garb żebrowy po stronie wypukłej skrzywienia.

U chorego z bocznym skrzywieniem kręgosłupa w odcinku lędźwiowym skręcone trzony i wyrostki kręgów uwypuklają przy skłonie w przód mięśniowy wał lędźwiowy po stronie wypukłej skrzywienia.

U zdrowych prostowanie odbywa się równomiernie we wszystkich odcinkach kręgosłupa i na całej jego długości. Przy ograniczonej ruchomości kręgosłupa chory prostuje najpierw odcinki zdrowe powyżej i poniżej odcinka usztywnionego, a dopiero po tym doprowadza cały kręgosłup do pionu. Przy pochylaniu się na bok linia wyrostków kolczystych tworzy łuk. Odchylenia od tej linii świadczą

0    ograniczeniu ruchomości odpowiedniego odcinka kręgosłupa. Człowiek zdrowy podnosząc przedmiot z podłogi wykonuje tę czynność sprawnie, nie oszczędzając kręgosłupa, natomiast chory z ograniczeniem ruchomości kręgosłupa niekiedy przy pochylaniu opiera się ręką o udo.

Polecamy choremu wykonać skłon tułowia w bok, odchylić się do tyłu, skręcić tułów w lewo i w prawo, a głowę w przód, w tył, w bok, a także ruchy skręcające głowy i szyi w lewo i w prawo.

Ruchomość kręgosłupa jest sumą zakresu ruchów poszczególnych jego segmentów ruchowych, będących jednostkami autonomicznymi i funkcjonalnymi. Funkcje kręgosłupa są więc łańcuchem funkcji poszczególnych jego segmentów.

W praktyce najczęściej oceniamy pośrednio ruchomość poszczególnych odcinków kręgosłupa mierząc odległość między ogólnie przyjętymi punktami kostnymi w pozycji wyjściowej badanego i po wykonaniu przez niego określonego, maksymalnego ruchu.

Pomiary zakresu ruchów kręgosłupa mają duże znaczenie praktyczne, mimo że nie są one precyzyjne. Istotne jest porównanie wyników pomiarów wstępnych

1    kontrolnych. Mniejsze znaczenie ma natomiast ścisłe uwzględnianie norm dla prawidłowego zakresu ruchów kręgosłupa, podawanych różnie przez poszczególnych autorów. Ruchomość kręgosłupa zależy bowiem od wielu czynników, takich jak: wiek, poziom ogólnej sprawności i wydolności fizycznej, rodzaj wykonywanej pracy, stan odżywienia itp.

Poniżej opisano sposób pomiaru zakresów ruchu kręgosłupa taśmą centymetrową. Zakres ruchów kręgosłupa można mierzyć również używając kątomierzy różnej konstrukcji.

Badając kręgosłup w pozycji stojącej u chorego ze skróceniem kończyny dolnej należy zawsze wyrównać długość kończyn, podkładając pod stopę nogi krótszej deseczkę, aż do osiągnięcia poziomego ustawienia miednicy, tj. do chwili ustawienia kolców biodrowych przednich górnych na linii poziomej.

 

Podobne prace

Do góry