Ocena brak

Organizacja i otoczenie – mechanizmy wzajemnych dostosowań

Autor /Aline Dodano /18.04.2011

 

Organizacje są systemami otwartymi i prowadzą nieustanną wymianę z otoczeniem. Pomiędzy organizacją z otoczeniem przepływają strumienie energii, materii i informacji.

Z otoczenia organizacja czerpie wszystko, co jest jej potrzebne do funkcjonowania. W organizacji następuje przekształcenie tych strumieni w dobra, usługi, wartości, które w postaci oferty są przekazywane do otoczenia. Wymiana z otoczeniem powinna być ekwiwalentną, inaczej organizacja powinna przestać istnieć (nie może być pasożytniczą). Organizacje mogą modyfikować swoje funkcjonowanie, uczyć się dzięki sprzężeniu zwrotnemu. Powyższe implikuje elastyczność i zmienność systemów organizacyjnych, które muzą się dostosowywać do zmiennych potrzeb i wymagań otoczenia oraz warunków działania, jakie ono stwarza. Organizacja musi zmieniać: cele, struktury, technologię, ludzi oraz sposób zarządzania. Jeśli tego nie zrobi dostatecznie szybko, podstawy jej istnienia zostaną zaburzone.

W otoczeniu stabilnym organizacje wytwarzają strukturę mechanistyczną: wysoki poziom specjalizacji, wysoki poziom formalizacji, hierarchiczna struktura kontroli i komunikacji, podejmowanie decyzji ważnych zastrzeżone dla najwyższego szczebla, komunikacja głównie pionowa i przybiera formę wydawanych poleceń, ceni się lojalność i posłuszeństwo.

W otoczeniu burzliwym organizacja wytwarza strukturę organiczną: niski stopień specjalizacji, cele ustalane są wspólnie, sieciowa struktura władzy i kontroli, komunikacja w pionie i poziomie, komunikacja w formie informacji i rady, ceni się zaangażowanie w realizację celów.

 

Do góry