Ocena brak

Oratorium

Autor /Burchard Dodano /09.04.2013

Rozwój opery przyczynił sie niepomiernie do powstania nowych form muzyki koscielnej,form dramatyzowanych. Najwaniejsza z nich jest oratorium, powstałe przypuszczalnie z formdialogowych (forme dramatyczna miały ju kontemplacyjne laudi). Oratoria komponowalimuzycy zwiazani z kosciołem czy katedra, nie zas z dworem.

Zwracano sie do szerokich rzesz odbiorców, stad te miały one charakter jakby opery bez akcji scenicznej. Do rozwoju tejformy przyczynili sie znacznie jezuici, którzy nie tylko zachecali do pisania tego typu dzielreligijnych opartych na tekstach łacinskich, ale te wprowadzali je do innych krajów, co zuwagi na łacinski tekst i powszechnie znane religijne tematy nie było trudne.

Dla bliszego poznania stylu oratoryjnego warto przeprowadzic porównanie miedzy powstałymi w tymsamym czasie i w tyche Włoszech opera i oratorium. W operze dominuje zasada sceniczna, woratorium zasada koncertujaca; w operze osoby działaja, w oratorium akcja jest opowiedziana;opera jest dramatyczna, oratorium — epickie. Polifonia dominuje w oratorium, nie w operze.Udział chórów w operze jest mały, w oratorium duo wydatniejszy, ale na odwrót: w operzejest wiecej samodzielnej muzyki instrumentalnej ni w oratorium.

Do rozwoju oratoriumprzyczynili sie: Alessandro Scarlatti, Legrenzi, Schutz, Haendel, a take uczen Carissimiego— Marc-Antoine Charpentier. Forma oratorium przetrwała do naszych czasów, przybierajaccharakter swiecki (datuje sie to bodaj od Haydna, który napisał dwa swieckie oratoria zniemieckim tekstem — Stworzenie swiata i Pory roku). Wybitnym twórca form oratoryjnychju w naszej epoce był Arthur Honegger.

Podobne prace

Do góry