Ocena brak

Opisz testy, w których pomiarów fizjologicznych dokonuje się w czasie wysiłku

Autor /Gilbert Dodano /30.08.2011

W zależności od wielkości obciążenia są stosowane dwa typy testów wysiłkowych:

a) z obciążeniem maksymalnym,

b) z obciążeniem submaksymalnym.

W badaniach przekrojowych, zwłaszcza dzieci i młodzieży, stosuje się testy z obciążeniem submaksymalnym wśród których wymienić należy:

-próbę Astranda-Ryhming

-obliczanie wartości PWC170

-próbę Margarii.

1.Wyliczanie VO2max za pomocą nomogramu Astranda-Ryhming.

Astrand i Ryhming skonstruowali nomogram, pozwalający przewidywać maksymalne zużycie tlenu na podstawie pomiarów tętna w pracy submaksymalnej, w której standardowy wysiłek wykonywany jest na cykloergometrze lub przy użyciu stopnia do step-testu.

Podczas pracy na cykloergometrze należy tak dobrać wielkość obciążenia, aby częstość tętna w czasie wysiłku wahała się między 125-170/min. Tętno mierzone jest w każdej minucie próby, aż do momentu uzyskania jego stabilizacji co zwykle ma miejsce w 5-6 min. obciążenia.

W próbie tej, podobnie jak w innych próbach pośrednich, wykorzystuje się zależność, jaka występuje podczas pracy submaksymalnej między stanem wydolności fizycznej a przebiegiem funkcji fizjologicznych (tętno, zużycie tlenu itp.). Niższe wartości wskaźników fizjologicznych i niższy koszt energetyczny podczas pracy submaksymalnej (wysiłek standardowy) odpowiadają bowiem większej wydolności (wyższemu maksymalnemu zużyciu tlenu).

2.Obliczanie wartości PWC170 metodą Wahlunda-Sjstranda

Wartość PWC170 odpowiada obciążeni, przy którym częstość skurczów serca w stanie równowagi czynnościowej wynosi 2,83 Hz (170/min).Określenie tej wartości jest metoda prostą i bezpieczną, o dobrej powtarzalności, szeroko stosowaną w badaniach dzieci zdrowych i chorych. Istnieje wysoka korelacja między PWC170 a VO2max.

Przebieg badania: stosuje się trzy lub dwa obciążenia (każde po 6min.), o narastającej intensywności na cykloergometrze. U dzieci młodszych oraz z odchyleniami w stanie zdrowia kolejne obciążenia powinny być przedzielone odpoczynkiem. Pomiaru częstości skurczów serca należy dokonywać w końcu każdej minuty.

Przy określaniu wielkości obciążeń stosuje się 2 metody doboru obciążenia:

a)w stosunku do masy ciała – zgodnie z zaleceniami Międzynarodowego Programu Badań Biologicznych 1-1,5-2 W/kg;

b)w zależności od wielkości reakcji na wysiłek: częstość skurczów serca w granicach 2,00-2,83 Hz (120-170/min.) lub obciążenia w granicach 40-80% VO2max.

Wartość PWC170 określamy metodą ekstrapolacji lub wg wzoru:

gdzie:

W1 – wielkość obciążenia (moc) w pierwszym wysiłku (wyliczone wg wzoru),

W2 – wielkość obciążenia (moc) w drugim wysiłku,

f1 – tętno/min w pierwszym wysiłku,

f2 – tętno/min w drugim wysiłku.

Podobne prace

Do góry