Ocena brak

Operatywne sterowanie płynnością

Autor /bosa.vanessa Dodano /22.03.2011

Chodzi tu o zapewnienie trwałej, dyspozycyjnej płynności. Celem operatywnego sterowania płynnością jest zabezpieczenie w każdym czasie dostatecznej zdolności banku do punktualnego regulowania wszelkich płatności. W celu tym wykorzystuje się krótkoterminowe zestawienia strumieni pieniężnych przedstawiające faktyczny ruch środków płatniczych. Dla zachowania płynności banku w każdej chwili musi być spełniony następujący warunek:

 

Stan początkowy środków pieniężnych + łączne wpływy środków pieniężnych > łączne wydatki środków pieniężnych

 

Realizacja jego jest uzależniona od wyniku działań polegających na:

  • kompensowaniu wydatków wpływami, tzn. wyrównywanie rozmiarów transakcji w czasie w ten sposób, by ich skutki były neutralne w odniesieniu do płynności banku;

  • modelowaniu wzajemnych rozliczeń między bankami;

  • modyfikacji kontraktowych terminów wkładów;

  • rozpoznawaniu zwyczajów klientów w obrocie płatniczym i odpowiednim dostosowaniu się do nich.

Wyżej wymienione działania zmierzają do zabezpieczenia się przed ryzykiem utraty płynności i powinny znaleźć odzwierciedlenie w krótkoterminowym planowaniu finansowym, którego zadaniem jest z jednej strony uwzględnienie wszystkich reguł płynności, a z drugiej – ustalenie przewidywanych strumieni pieniężnych z bieżących operacji. Tak sporządzony plan krótkoterminowy jest narzędziem operatywnego zarządzania płynnością. Sygnalizuje on z wyprzedzeniem w czasie o wystąpieniu niedoborów i nadwyżek płynności. Umożliwia to podejmowanie przedsięwzięć gwarantujących utrzymanie płynności w okresach luk i zwiększenia dochodów banku w okresach spodziewanych nadwyżek.

Plan operatywnego sterowania płynnością powinien być uzupełniany i aktualizowany na przyjęty w banku okres planu bieżącego.

Finansowy plan przepływów środków płatniczych może być:

1) Czystym rachunkiem prognostycznym (weryfikacja prognoz) – odchylenie faktycznych strumieni od planowanych

2) Zwykłym budżetem. Strumienie przepływów muszą być bilansowane według schematu:

- stan początkowy środków płatniczych

- wpływy

- wydatki

- stan końcowy środków płatniczych

- minimalny stan środków

- nadwyżka lub niedobór

- plan refinansowania niedoboru

- plan zagospodarowania nadwyżki.

Występowanie odchylenia stanu końcowego środków płatniczych od ich ustalonego minimum w przypadku nadwyżki wymaga sposobu zagospodarowania, w przypadku niedoboru – zaplanowania źródeł refinansowania. Oznacza to często konieczność uzupełnienia rezerw płynności dopływem środków ze źródeł zewnętrznych.

 

Podobne prace

Do góry