Ocena brak

OPERACJE OTWARTEGO RYNKU

Autor /Hubert55 Dodano /29.08.2011

Są to operacje, których przedmiotem są papiery wartościowe.

Przedmiotem tych operacji mogą być zarówno papiery wartościowe emitowane przez Skarb Państwa, jak i inne papiery wartościowe, w tym emitowane przez bank centralny.

Bank centralny oferując bankom komercyjnym papiery wartościowe stara się zmniejszyć ich zasoby gotówkowe i w ten sposób ograniczyć możliwości prowadzenia działalności kredytowej.

Wykupując natomiast od banków komercyjnych papiery wartościowe bank centralny dostarcza tym bankom dodatkowych zasobów gotówki, które mogą być następnie przeznaczone do prowadzenia szerszej działalności kredytowej.

POPRZEZ OPERACJE OTWARTEGO RYNKU MOŻNA ZATEM REGULOWAĆ PODAŻ KREDYTU W GOSPODARCE.

Od 1 stycznia 2003r. NBP prowadzi następujące operacje otwartego rynku:

  • podstawowe- polegające na emisji raz w tygodniu bonów pieniężnych NBP z 14-dniowym terminem zapadalności. Cel operacji: wytyczanie kierunku prowadzenia polityki pieniężnej

  • dostrajające- polegające na emisji bonów pieniężnych NBP z terminem zapadalności 1-7 dni, a także na zakupie od banków skarbowych papierów wartościowych lub przedterminowym wykupie bonów pieniężnych NBP. Mogą obejmować zarówno operacje zasilające jak i absorbujące.

  • o charakterze strukturalnym- polegające na bezwarunkowej sprzedaży przez NBP obligacji skarbowych. Służą długoterminowej zmianie poziomu płynności sektora bankowego.

Stopa procentowa- jest głównym instrumentem, za pomocą którego RPP realizuje cel inflacyjny wyznaczony na dany rok. Bank centralny prowadząc operacje otwartego rynku wpływa na poziom stóp procentowych na rynku międzybankowym. Oprocentowanie kredytów i depozytów oferowane przez banki komercyjne wywiera natomiast wpływ na decyzje dotyczące konsumpcji i inwestycji a w efekcie w sferę realną i inflację.

Stopami wyznaczającymi kierunek prowadzonej polityki pieniężnej są:

  1. stopa referencyjna- wyznacza minimalną rentowność podstawowych operacji otwartego rynku, wpływając jednocześnie na poziom stóp rynkowych o porównywalnym terminie zapadalności.

  2. stopa lombardowa- wyznacza maksymalny koszt pozyskania pieniądza w banku centralnym.

  3. Stopa depozytowa- określa natomiast dolną granicę wahań stóp jednodniowych.

Podobne prace

Do góry