Ocena brak

Opadnięcie nerki

Autor /dianka Dodano /11.01.2012

Oprócz prawidłowej ruchomości czasem może występować silniejsze przesunięcie nerki ku dołowi, tzw. opadnięcie; główną jego przyczyną jest zmniejszenie ciśnienia wewnątrz-brzusznego wywołane różnymi czynnikami: opadnięcie dotyczyć zresztą może nie tylko nerki, lecz również i innych narządów zewnątrzotrzewnowych jak również wewnątrzotrzewnowych. Opadnięcie może więc występować kiedy powłoki brzuszne są osłabione, w osłabieniu konstytucyjnym aparatu łączno tkankowego (w astenicznej budowie ciała); po przebytych licznych ciążach wskutek rozluźnienia tkanki łącznej zaotrzewnowej: zwłaszcza jednak w szybkim i silnym zaniku torebki tłuszczowej. W tych zmienionych warunkach odbywa się opuszczanie, a więc przesuwanie się narządów ku dołowi. Z narządów zewnątrzotrzewnowych dotyczy ono głównie nerki, prawie wcale nadnercza, które oddzielone jest od niej warstwą tkanki łącznej i silniej umocowane. Nerkę opadniętą nazywamy też wędrującą lub ruchomą (ren mobilis), chociaż określenia te nie są zupełnie ścisłe. Odmienny stosunek narządów do nerki prawej i lewej (nerka lewa jest silniej umocowana, po stronie prawej waga wątroby obciąża nerkę) tłumaczy, że opuszczanie się nerki prawej występuje znacznie częściej i w większym stopniu niż lewej: częściej również u kobiet niż u mężczyzn. Nerka wędrująca może zstępować aż do dołu biodrowego, lub nawet do miednicy małej.

Jeżeli w postawie pionowej ciała nerki opuszczają się ku dołowi, ustawiają się one z początku równolegle do kręgosłupa, następnie zaś końce dolne zbliżają się do siebie; odbywa się więc obrót nerki dokoła osi strzałkowej. W opadnięciu tym tętnica nerkowa napina się, hamuje więc ruch nerki ku dołowi. W opadnięciu o wysokość jednego kręgu naczynia nerkowe przedłużają się mniej więcej o 2 cm lub nawet więcej i odpowiednio się zwężają. We wzrastającym opuszczaniu się nerki odejście moczowodu ustawia się pod coraz więcej niekorzystnym kątem.

Podobne prace

Do góry