Ocena brak

Omów związki między aktywnością ruchową i wydolnością fizyczną człowieka (zwłaszcza funkcją układu krążenia)

Autor /Gilbert Dodano /30.08.2011

Na ogół osoby wytrenowane charakteryzuje wyższy pułap tlenowy (VO2max) niż osoby nie wytrenowane. Np. maksymalny pobór tlenu jest szczególnie wysoki u zawodników dyscyplin wytrzymałościowych. Wydolność fizyczna młodzieży trenującej systematycznie jest wyraźnie wyższa niż młodzieży nie trenującej lub trenującej niesystematycznie. Im mniejszy jest początkowy maksymalny pobór tlenu, tym większa jest jego poprawa po treningu i odwrotnie.

Osoby starsze prowadzące siedzący tryb życia mają taką samą możliwość względnego przyrostu wydolności pod wpływem treningu biegowego, jak osoby w młodszym wieku. Ludzie w starszym wieku dodatnio reagują na wysiłki wytrzymałościowe, które powodują w organizmie korzystne zmiany adaptacyjne. Stosowanie ćwiczeń biegowych przez ludzi w średnim i starszym wieku prowadzi nie tylko do zahamowania spadku wydolności fizycznej (określanej wskaźnikiem VO2max), ale nawet do jej podwyższenia. Trening wytrzymałościowy w średnim i starszym wieku powinien odbywać się zgodnie z odpowiednią metodyką popartą kontrolą lekarską, szczególnie w początkowym okresie stosowania biegu.

Ciśnienie tętnicze jest zazwyczaj niższe u sportowców niż u ludzi nieuprawiających sportu, niższe też jest zazwyczaj u ludzi pracujących fizycznie niż u urzędników. Systematyczny wysiłek fizyczny przeciwdziała wzrostowi ciśnienia krwi. Ograniczenie aktywności ruchowej u człowieka zmniejsza tolerancję węglowodanów i zaburzenia gospodarki wapniowej organizmu, manifestujące się utratą wapnia poprzez nerki, odwapnieniem układu kostnego (zmniejszeniem jego odporności mechanicznej), skłonnością do zaparć i inne. Po dłuższym unieruchomieniu występują zmiany neuropsychiczne, upośledzenie termoregulacji i wiele innych.

Podobne prace

Do góry