Ocena brak

OMÓW DWA WYMIARY OCENY ROZMIARU PROCESU INSTYTUCJONALIZACJI PARTII

Autor /Ziemowit Dodano /18.07.2011

Wg Panebianco partia osiąga dojrzałość w następujących wymiarach:

  1. autonomii organizacyjnej wobec środowiska

  2. poziomu systemowości.

Ad a). Autonomia ma miejsce wówczas, gdy partia jest w stanie kontrolować proces wymiany dóbr i usług zachodzący pomiędzy nią a środowiskiem. Partia musi korzystać z różnorodnych zasileń zewnętrznych. Oddziaływania, którym jt w związku z tym poddawana, zacierają niekiedy jej granice, prowadząc do symbiozy z innymi organizacjami. Partia jt autonomiczna, gdy proces wymiany w większości przypadków przebiega wg reguł dyktowanych przez partię.

Ad b). Poziom systemowości odnosi się do wewnętrznej spoistości organizacyjnej partii. Składają się nań następujące czynniki: natężenie konkurencji wewnętrznej, poziom konkurencji międzypartyjnej, wielkość organizacji oraz istnienie wewnętrznej zgodności co do celów. Systemowość maleje, gdy wzrasta rozmiar organizacji, wewnętrzne stronnictwa cieszą się wysoką autonomią i gdy brak jt zgodności co do celów strategicznych a także istnieje osłabienie konkurencji międzypartyjnej. Systemowość rośnie, gdy nasilają się więzy współzależności między grupami wewnętrznymi, a to przynosi partii szereg korzyści. Intensyfikacji ulegają choćby kontakty wew., chętniej przestrzega się norm organizacyjnych, a członkowie organizacji podkreślają fakt należenia do niej.

Podobne prace

Do góry