Ocena brak

Oman wielki

Autor /Olaf555 Dodano /16.01.2012

Wygląd: Okazała roślina wieloletnia z bulwiasto zgrubiałym kłączem, od 60 do 200 cm wysokości. Łodyga sztywno wzniesiona, bruzd-kowana, wełnisto owłosiona, tylko w górnej części rozgałęziona. Liście jajowato-serco-wate, delikatnie karbowano--ząbkowane, pod spodem szarofilcowate, dolne - na długich ogonkach, górne - obejmujące łodygę. Koszyczki kwiatowe o średnicy 6-7 cm, stoją pojedynczo albo są zebrane w luźną baldachokształtną wiechę, z licznymi, wąskimi, żółtymi kwiatami języcz-kowatymi; wewnętrzne, łopatkowate liście okrywy na szczycie rozszerzone. Owoc z 4 wyraźnymi żebrami. Wielkie kwiaty wabią pszczoły i bardzo liczne gatunki motyli.  

Siedlisko: Łąki, lasy, zakrzewienia, zarośla nadbrzeżne, przypłocia; chętnie na glebach wilgotnych.

Rozmieszczenie: Jego ojczyzną jest obszar śródziemnomorski. Poza Europą Południową obecnie zadomowiony także w Europie Środkowej i Zachodniej. W Polsce na niżu i w niższych położeniach górskich, tylko zdziczały.

Okres kwitnienia: Od lipca (w Polsce - od sierpnia) do września.

Substancje zawarte w roślinie: Olejki eteryczne, 20-40% inuliny (patrz nazwa łacińska), haliantenina, żywice, pektyny, fitomelany, pochodne sitosteryny.

Zastosowanie i działanie: Środek uśmierzający kaszel i wykrztuśny, pomocniczy przy astmie, chronicznym podrażnieniu żołądka i jelit, do leczenia zaburzeń menstruacji (bolesne miesiączki lub brak miesiączkowania); środek pomocniczy przy cukrzycy.

Przyrządzanie i stosowanie: Kłącze (Rhizoma Heleniij: 1 LH jako zimny wyciąg; ekstrakt: 10 kr. WLH: Inula helenium (świeży korzeń): spa-gyrik.

Termin zbioru: Od marca do maja, od września do października.

Podobne prace

Do góry