Ocena brak

OŁOŻENIE ŚLEDZIONY

Autor /evelynda Dodano /18.01.2012

Śledziona leży w okolicy pod żebro w ej lewej (regio hypochondriaca sin.) między żołądkiem, przeponą, nerką i okrężnicą; narządy te otaczając tę przestrzeń ograniczają komorę lub łoże śledziony. Jak wyżej wspomniano, jest ona położona wewnątrzotrzewnowi), dokoła otoczona jamą otrzewnej; tylko do wnęki śledziony dochodzi jej krótki, spłaszczony korzeń zawierający naczynia i nerwy.

Śledziona, jak już wiemy, ustawiona jest skośnie w stosunku do długiej osi ciała  ; długa oś narządu od jednego końca śledziony do drugiego biegnie mniej więcej, choć nic ściśle, wzdłuż 10 żebra. Koniec tylny leży w pobliżu jego końca tylnego (w odległości około 2 cm od wyrostka poprzecznego 10 kręgu piersiowego) mniej więcej0 4 cm bocznie od tylnej linii pośrodkowej (na wysokości wierzchołka wyrostka kolczystego 9 kręgu piersiowego). Koniec przedni, nieco do przodu od (środkowej) linii pachowej, leży na poziomic 1 kręgu lędźwiowego i w śledzionie normalnej wielkości nigdy nie przekracza linii żebrowo-stawowej lewej (Linea costo-articularis sin.) biegnącej z końca 1 1 żebra do stawu inostkowo-obojczykowego lewego. Jeżeli śledziona jest powiększona, wówczas koniec przedni może sięgać do luku żebrowego, a nawet wystawać spod niego, co zawsze jednak jest oznaką stanu chorobowego. W wymiarze szerokościowym śledziona położona jest między górnym brzegiem 9 żebra (często zachodząc w obręb 8 przestrzeni międzyżebrowej) a dolnym 11.

Wymacywanie śledziony u osoby żywej jest bardzo trudne z powodu ukrytego położenia w lewym podżebrzu i miękkiej konsystencji. Obejmując tę okolicę obu rękami od przodu i od tyłu, czasem opuszkami palców, daje się wymacać narząd, a zwłaszcza karby brzegu górnego, jeżeli powłoki brzuszne są rozluźnione. Tylko chorobowo powiększoną i stwardniałą śledzionę bez trudu się wyczuwa; w normalnych warunkach zazwyczaj to się nie udaje. Natomiast można ją stale zbadać metodą opukiwania i dokładnie rozpoznać, uwzględniając różne formy pola stłumienia.

Na podstawie przedniego i tylnego końca śledziony w stosunku do kośćca na powierzchni ciała w dolno-tylnej części lewej ściany klatki piersiowej możemy odtworzyć projekcyjny obraz śledziony, łącząc z sobą oba te punkty wypukłymi liniami . Podobnie jak w wątrobie, możemy ustalić dwa krańcowe typy położenia śledziony: położenie powierzchowne i głębokie oraz położenie strome i poprzeczne. Pierwszy typ uwzględnia położenie śledziony w stosunku do łuku żebrowego, drugi — ustawienie długiej osi narządu. Tego rodzaju krańcowe ustawienie i położenie śledziony zależne jest od szeregu czynników; nie tylko od wielkości i wagi śledziony oraz aparatu wieszadłowego. lecz również od zmiennych czynników chwilowych (zmiany postawy ciała, położenia przepony, stanu wypełniania otaczających narządów itd.). I tak np. w pionowej postawie ciała, jak już wspomniano, śledziona przyjmuje położenie bardziej strome, w położeniu leżącym — bardziej poziome. W położeniu leżącym na grzbiecie śledziona opada ku tyłowi, w położeniu na brzuchu o kilka centymetrów przesuwa się do przodu; głęboki wdech przesuwa ją w tym samym kierunku. Stosunki te mają oczywiście znaczenie przy badaniu śledziony.

Podobne prace

Do góry