Ocena brak

Oliwka europejska

Autor /Brunon Dodano /03.02.2012

 

Wygląd: Wiecznie zielone, nadzwyczaj długowieczne drzewo liściaste, wysokości do 12-15 metrów.

Pnie starszych okazów sękate i zwykle bardzo poskręcane, u nasady szerokie lub jakby zgniecione. Właściwy pień bardzo krótki, już blisko nad ziemią rozwidlony w wiele konarów - bardzo grubych, skręconych i pogiętych.

Konary przeważnie stromo wzniesione, rzadziej także płasko rozłożyste lub ukośnie odstające. Większe konary i pień, szczególnie u bardzo starych drzew, wewnątrz puste i dziuplaste.

Kora na młodszych okazach lub na cieńszych konarach i gałęziach jasna, srebrzystoszara z bardzo delikatnym deseniem bruzd. Pędy okrągławe albo nieco kanciaste, gęsto pokryte delikatnymi, srebrzystymi łuskami.  

Liście naprzeciwległe, lancetowate, na obu końcach zaostrzone, całobrzegie, siedzące lub z niewyraźnymi ogonkami, z wierzchu matowe i ciemnozielone do szarozielonych, od spodu szaro-biało lub brunatno-biało owłosione, na brzegu przeważnie zawinięte, Kwiaty jedno- lub obupłciowe, bardzo małe, z czteroząbkowym kielichem i czterodzielną białawą, tylko na środku żółtawą koroną, o przyjemnym zapachu, zebrane licznie w długich wiechach, stojących w pachwinach liści.

Owocem jest oleisto-mięsisty pestkowiec, długości 1-3 cm, początkowo zielonkawy, później prawie czarny, często także barwy kości słoniowej. Pestka bardzo twarda; zewnętrzna skórka włóknista.

Występowanie: Wszędzie w obszarze śródziemnomorskim rozpowszechniona i często sadzona w gajach oliwnych.

Okres kwitnienia: Od czerwca do sierpnia.

Uwagi ogólne: Oliwki rosną bardzo powołi, Zgodnie z ogólną regułą, że drzewa powoli rosnące mogą być także bardzo stare, znajduje się okazy, których wiek jest szacowany co najmniej na 2000 lat, Oliwka wywodzi się od pewnej mocno ciernistej rośliny, która jednak rzadko wyrasta w postaci drzewiastej, W formie uprawnej brak cierni.

Oliwka należy do najstarszych i najbardziej długowiecznych roślin uprawnych obszaru śródziemnomorskiego, a jej znaczenie gospodarcze jest jeszcze dzisiaj bezsporne. Z jej owoców - oliwek - wyrabia się wysokie) jakości oliwę.

Ale również same owoce w różnych stadiach dojrzałości znajdują wielorakie zastosowania. W pełni dojrzałe, czarne oliwki, zbiera się dopiero późną jesienią lub w zimie. Oliwka, pochodząca pierwotnie z Azji, jest dzisiaj znana prawie na całym świecie w niższych szerokościach geograficznych, jako roślina uprawna albo jako zdziczałe drzewo łub krzew.

Poza krajami śródziemnomorskimi spotyka się ją także w Afryce Północnej i Wschodniej, w Ameryce Środkowej i Południowej (przeważnie w Meksyku i Peru), gdzie została przywieziona już w 1560 roku przez Antonio Ribero, Od dawien dawna roślina charakterystyczna dla obszaru śródziemnomorskiego.

Wspomina o niej już Stary Testament. Owoc oliwki został przyrzeczony Żydom w Ziemi Obiecanej, stanowił znaczną część bogactwa kraju i obok ligi i winorośli był uważany za dowód dobrobytu i szczęścia. Żydzi przywędrowawszy do Palestyny zastali juz tam oliwkę, a Dawid i Salomon popierali jej uprawę.

Oliwy używano już wtedy do przyrządzania potraw, jako daru ofiarnego, jako oleju palnego i jako środka leczniczego, Miała ona również wielkie znaczenie jako środek kosmetyczny, ponieważ nacierano sobie nią włosy, a także ciało. W starożytnej Grecji wyrabiano z jej drewna, z powodu jego wielkiej odporności, trzonki siekier i innych narzędzi.

Podobne prace

Do góry