Ocena brak

OLIMPIA

Autor /Izaak Dodano /05.04.2012

Gr. Olympia, w starożytności okrąg kultowy Zeusa w Elidzie na Peloponezie, u stóp wzgórza Kronosa, nad rzekami Alfejosem i Kladeosem, święty gaj zamieszkały tylko przez kapłanów, gdzie wznosiły się łiczne świątynie, z których najsławniejsza - Zeusa Olimpijskiego z jego olbrzymim posągiem chryzelefantynowym dłuta Fidiasza. Poza obszarem gaju mieściły się obiekty sportowo-użytkowe, jak stadion, hipodrom, gimnazjon, palestra itd.; zob. Igrzyska (olimpijskie).

Olimpiada w staroż. czteroletni okres między igrzyskami olimpijskimi; w III w. Grecy przyjęli olimpiady jako podstawę obliczania dat, przy czym za początek datacji wzięto rok, w którym po raz pierwszy odnotowano nazwisko zwycięzcy w igrzyskach olimpijskich; wg naszych przeliczeń był to rok 776 pne. Pot. nazwa igrzysk olimpijskich urządzanych w danym roku i kraju (do 394 r. ne. - w Olimpii).

Ody olimpijskie. Z rozległej twórczości Pindara (518-438 pne.) zachowały się tylko 4 księgi Epinikiów{14 ód olimpijskich, 12 pytyjskich, 11 nemejskich i 7 istmijskich; zob. Igrzyska). Dzieła poety tebańskiego są dla nas najważniejszą z pozostałości liryki gr., która niemal doszczętnie zaginęła.

Epinikie to ody na cześć zwycięzców w zawodach sportowych, gł. w zapasach, boksie, biegach, wyścigach konnych i wyścigach wozów konnych. Ody były zamawiane u poetów przez ród, miasto czy dwór, których zawodnik odniósł zwycięstwo. Olimpia, imię żeńskie, gr. Olympia 'olimpijska; niebiańska'.

Olympia słynny obraz (1865) Edouarda Maneta, Paryż, Luwr, leżący akt kobiecy, nawiązujący do Wenus (ok. 1509, ukończ, przez Tycjana, Gal. Drezdeńska) Giorgiona i Spoczywającej Wenus (ok. 1538, Florencja, Uffizi) Tycjana.

Podobne prace

Do góry