Ocena brak

OLBRZYMY

Autor /Izaak Dodano /05.04.2012

Wielkoludy, ludzie ogromnego wzrostu i niezwykle potężnej budowy. Powszechna niegdyś wiara w żyjące dawniej rasy olbrzymów a. jednostki-kolosy wynikała zapewne częściowo z zakorzenionego mniómania o degeneracji ludzkości (np. Biblia, Gen., 6, 4: „A w owych czasach gdy synowie boży obcowali z córkami ludzkimi, byli na ziemi olbrzymowie, których im one rodziły; to mocarze z dawien dawna sławni"), a częściowo z poglądu, że istniejące od głębokiej starożytności piramidy, mury cyklopowe, potężne sarkofagi, gigantyczne ruiny nie mogły być zbudowane przez zwykłych ludzi. Również odkrywane niekiedy kości olbrzymich zwierząt kopalnych uważano za części szkieletów ludzi-gigantów.

Olbrzymów znajdujemy w wierzeniach staroindyjskich, w Biblii, w mit. gr.-rz., w mitach germańskich, słowiańskich, fińskich i tatarskich. Wyraz olbrzym, starop. obrzym, pochodzi od słowiańskiej nazwy Awarów (zob.) - Obrzy. Zob. Anteusz; Atlas; Balan(t); Briareus; Brobdingnag; Cyklopi; Efialtes; Ferragus; Fierabras; Gargamela; Gargantua; Giganci (i Gigantomachia);

Gog i Magog; Gogmagog i Koryneusz; Goliat; Hekatonchejrowie; Kakus; Kolb rand (zob. Guy of Warwick); (św.) Krzysztof; Og; Orion; Otos i Efialtes; Pantagruel; Polifem; Syn(owie Enaka); Thrym (zob. Mjóllnir); Tyfon; Tytani i tytanki; Tytios; Waligóra i Wyrwidąb. Bitwa olbrzymów zob. Marignano.

Podobne prace

Do góry