Ocena brak

Okularowiec panoński

Autor /Gonzo Dodano /12.01.2012

Rodzina scynkowate (Scincidae)

Wygląd: maty, smukły scynk o szeroko rozstawionych, delikatnych nogach, gładkich łuskach, niewielkiej, słabo odgraniczonej od tułowia głowie i zrośniętych ze sobą, nieruchomych, przezroczystych powiekach okrytych rodzajem przezroczystej pokrywy z naskórka (tzw. okulary, stąd nazwa). Stosunkowo gruby ogon zakończony cienkim szpicem. Metalicznie błyszczący grzbiet jest barwy brązu lub oliwkowy, a brzuch przeważnie zielonkawy lub niebieskawoszary. Pokrywający grzbiet rysunek barwny składa się z ciemniejszych punktów i kresek, zlewających się często w 4 podłużne smugi. Z obu stron na bokach, od nozdrzy aż na boki ogona, ciągnie się ciemny podłużny pas. Całkowita długość ciała 120 mm.

Występowanie: południowa część byłej Czechosłowacji, kraje bałkańskie, wyspy na morzach Egejskim i Jońskim, europejska część Turcji.

Środowisko: nasłonecznione, ciepłe, kamieniste tereny trawiaste z kępami krzewów; żyje również w widnych lasach (w ściółce liściastej) i na murawach porastających południowe stoki.

Tryb życia: okularowiec panoński jest aktywny podczas słonecznej pogody wczesnym rankiem, późnym popołudniem i często o zmierzchu.  

Rozród: w czasie kopulacji, która odbywa się na przełomie kwietnia i maja, samiec chwyta samicę szczękami za bok. Jaja w liczbie od 2 do 4 są składane od czerwca do sierpnia do wilgotnego ukrycia; młode wylęgają się po upływie ok. 65 dni.

Pokarm: rozmaite owady i ich larwy, pająki, stonogi, pareczniki i skąposzczety.

Wrogowie: j. zielona, wąż Eskulapa, gniewosz plamisty, jeż, kuny i małe ptaki drapieżne.

Uwagi: młode okularowce poruszają się głównie za pomocą nóg, natomiast dorosłe przede wszystkim ruchem ślizgowym, wężowato wyginając ciało.

Podobne prace

Do góry