Ocena brak

OKRES DORASTANIA - Zmiany w sferze społeczno - moralnej

Autor /Emil99 Dodano /14.09.2011

Okres dorastania wiąże się z wieloma etapami w sferze moralnej. Pierwszym etapem będzie etap moralności autonomicznej. Wg koncepcji Piageta początkowo ujawnia się pryncypialny stosunek do zasad moralnych . Z czasem miejsce pryncypializmu moralnego zajmuje relatywizm moralny. Dorastający uczą się ,że sytuacje społeczne wymagają od nich elastyczności postępowania, a bezwzględne stosowanie zasad może prowadzić do konfliktów.

Czternasto- piętnastolatki stają się świadome, że każdą kwestie można rozpatrywać na wiele sposobów . Pod koniec okresu dorastania ukierunkowanie na osobiste zasady etyczne. Są to uniwersalne zasady sprawiedliwości, równości praw ludzkich, wzajemności i szacunku. Moralności okresu dorastania przypisuje się z konformizm moralny, który wiąże się z dostosowaniem do grupy i opinii większości. Wyrazem konformizmu jest młodzieżowa subkultura. Można ją ujmować w kategoriach poszukiwania autonomii i podkreślania swojej odrębności wobec świata dorosłych. W okresie dorastania zachodzą istotne zmiany w relacji dorastającego z dorosłymi i rówieśnikami.

Konflikty z dorosłymi są typowe dla tego okresu. Wynika to z wzrastającego krytycyzmu dorastających, a z drugiej zaś- bardziej restrykcyjnym zachowaniem rodziców, którzy próbują opóźnić wkroczenie swego dziecka w świat dorosłych. Rozluźnienie się więzów rodzinnych przejawia się w różnych formach zachowania. Młodzież coraz mniej przebywa w domu, zwiększa sferę kontaktów poza nim. Znika dotychczasowe zaufanie i bliskość, natomiast przejawia się nieufność i dystans. Przestają zwierzać się rodzicom, szukają powiernika wśród rówieśników, niekiedy szukają wsparcia u osób starszych, budzących zaufanie. Kryzys zaufania do rodziców przechodzi ewolucję, pojawia się około 12 r. ż., dochodzi do szczytu w wieku 15-16 lat, potem stopniowo słabnie. Młodzi ludzie starają się wyzwolić spod wpływu dorosłych i zacieśniają się ich więzi z grupą rówieśniczą. Związki rówieśnicze w okresie adolescencji przyjmują formę paczek, przyjaźni.

Paczki są to grupy, w których panują ścisłe, intymne związki interpersonalne. Skupiają one młodzież wywodzącą się z podobnych środowisk i prezentują te same zainteresowania. Zaspokajają bardzo silną w tym wieku potrzebę przynależności do grupy rówieśniczej potrzebę odgrywania w społeczeństwie określonej roli. Taka aktywność staje się często źródłem przeżyć emocjonalnych, zaspokaja potrzeby poznawcze, umożliwia nawiązywanie nowych kontaktów społecznych. Takie formy działalności zaspokajają też potrzebę samodzielności. i nabywania nowych doświadczeń i umiejętności. Instytucje o bardzo wąskim programie działalności zaspokajają specjalistyczne zainteresowania. Natomiast przyjaźń to związek bardziej intensywny i intymny, gdzie dorastający mogą wyrazić swoje najskrytsze uczucia, obawy, nadzieje.

Na dalszy rozwój dorastającego zwłaszcza chłopców wpływ ma również wiek, w którym rozpoczęło się dojrzewanie. Chłopcy którzy wcześniej dojrzewają, mają większe szanse na wybicie się w sporcie ze względu na swoją siłę i wzrost. Wcześniej osiągają pewność siebie w kontaktach z dziewczętami. Chłopcy, którzy dojrzewają później nadmiernie się kontrolują, są społecznie niedostosowani, mają poczucie odrzucenia. Różnice spowodowane wiekiem rozpoczęcia dojrzewania mogą utrzymać się nawet do okresu dorosłości.

Podobne prace

Do góry