Ocena brak

Okolica oddechowa jamy nosowej

Autor /abibigail Dodano /11.01.2012

Okolica oddechowa (regio respiratoria). Błona śluzowa właściwa okolicy oddechowej spoczywa na zbitej warstwie tkanki łącznej, która stanowi okostną i ochrzęstną kości. Okostna czy ochrzęstną odgrywa więc tu rolę tkanki podśluzowej.

Do okostnej przylega warstwa tkanki łącznej — blaszka właściwa — zbudowana ze splotu pęczków włókien klejodajnych z licznymi włóknami sprężystymi; zawiera ona też liczne limfocyty, które tu i lam wytwarzają większe czy mniejsze skupienia ikanki 1 imfatycznej. Stale odbywa się przewędrowywanie limfocytów przez nabłonek do jamy nosowej. W głębi blaszki właściwej znajdują się liczne rozgałęzione gruczoły cewkowo-pęchcrzykowe zwane gruczołami nosowymi (gUmdulae nasales)y których wydzielinę, śluz i płyn surowiczy (wg A łazi orskiego wyłącznie śluz) zwiemy śluzem nosowym. Śluz nosowy zwilża powietrze oddechowe i na nim osiadają też cząsteczki pyłu. W swej czynności wydziel ni czej gruczoły nosowe wspomagane są przez liczne komórki kubkowe nabłonka również wydzielające śluz. Podczas kataru (nieżytu) gruczoły nosowe, jak każdy wie z własnego doświadczenia, wytwarzają bogatą rzadką wydzielinę.

Dalsza czynność błony śluzowej polega na ogrzewaniu powietrza oddechowego; wykonują ją gęste sieci żylne zwane splotami jamistymi małżowin (plexus ca-verno.\i concharum) położone w blaszce właściwej. Sploty żylne są szczególnie silnie rozwinięte na małżowinach, zwłaszcza dolnej, gdzie układają się w rowkach i dołkach wy-pukłej powierzchni małżowiny; budową swą przypominają one ciała jamiste części płciowych zewnętrznych skąd nazwa ich pochodzi. Obszerne żyiy mają w swej ścianie *ilne pasma mięśniowe, które są tak ułożone, że duże ilości krwi mogą się zatrzymywać w odcinkach żył ubogich w mięśnie, między pasmami mięśniowymi. Przez zastój krwi sploty żylne silme się powiększają i ogrzewają przepływające powietrze. Kiedy sploty odruchowo wypełniają się krwią, błona śluzowa może ulec obrzękowi do 3—5 mm grubości i nos (przewody nosowe) może nieraz ulec zatkaniu. Bodźce mechaniczne, cieplne a nawet psychiczne wywoływać mogą bardzo szybkie obrzmienie i sklęsnięcie błony śluzowej. Odruchowe poszerzenie naczyń może się również kojarzyć ze wzmożonym wytwarzaniem wodnistej wydzielmy (rłunitis lasurnoloriaj.

Blaszka właściwa błony śluzowej nie ma brodawek i odgraniczona jest od nabłonka grubą błoną podstawową.

Przedsionek nosa, jak zaznaczono wyżej (str. 9), wysłany jest warstwą skórną sięgającą do progu nosa. Granica ta jednak nie jest ostra; począwszy bowiem od progu nosa zrogowaciały nabłonek wielowarstwowy płaski traci swe zrogowaccnie i stopniowo przechodzi w tzw. nabłonek oddechowy pokrywający okolicę oddechową błony śluzowej.

Nabłonek oddechowy jest to wielorzędowy nabłonek migawkowy, wśród którego znajdują się liczne komórki kubkowe; nabłonek ten jest charakterystyczny dla dróg oddechowych sięgając — z przerwami — aż do drobnych rozgałęzień oskrzeli. W jamie nosowej ruch migawek kieruje się ku gardłu i usuwa cząsteczki pyłu i inne drobniutkie ciała obce, które z powietrzem oddechowym dostają się do nosa i osiadają na wydzielinie śluzowej.

Błona śluzowa na wypukłej powierzchni małżowiny środkowej i dolnej oraz na dolnych dwóch trzecich częściach przegrody jest bogato unaczynioua i bogato wyposażona w gruczoły nosowe; dlatego ma zabarwienie czerwonawe i jest gruba. Na dnie jamy nosowej oraz w obrębie środkowego i dolnego przewodu nosowego błona śluzowa jest uboga w naczynia oraz gruczoły, jest więc tu blada i cienka. Cały ten obszar błony śluzowej tworzy okolicę oddechową ponieważ służy głównie do ogrzewania, zwilżania i oczyszczania pobranego powietrza. Okolica oddechowa ma również dużą zdolność wchłaniania różnych substancji, np. nikotyny czy kokainy.

Często (10%) występuje silne bujanie błony śluzowej w postaci tzw. polipów, zwłaszcza u tylnego końca małżowiny dolnej; te przerosty błony śluzowej mogą nieraz zwieszać się do gardła.

Podobne prace

Do góry