Ocena brak

Ograniczenia maksymalnej wyso­kości budynku

Autor /Kozak Dodano /31.01.2012

Różne czynniki ograniczają maksymalną wyso­kość budynku. Przykładowo las wieżowców wyra­stający w Nowym Jorku na Manhattanie nie mógł­by zostać zbudowany w Londynie, Paryżu czy Warszawie, a przyczyną są różnice w strukturze gruntu. Manhattan jest położony na litej granito­wej skale, podczas gdy na przykład Londyn na miękkich glinach, które nie utrzymają budynku wyższego niż 60 pięter.
Innym czynnikiem ograniczającym maksymal­ną wysokość budynku jest wiatr. Gdy silny wiatr uderza w wieżowiec, to znaczna siła działa na jego fundamenty. Jest ona w przybliżeniu proporcjo­nalna do kwadratu wysokości budynku. Siły dzia­łające na budynek 100-piętrowy są więc około 4-krotnie większe od sil działających na wieżowiec 50-piętrowy.
Architekci i konstruktorzy muszą zaprojektować budynek tak, by wytrzymał najgorsze możliwe w danym terenie warunki. Przykładowo huragan może działać na ścianę wieżowca z siłą piętnastu tysięcy ton. Jest to powód, dla którego wysokie budynki muszą mieć bardzo wytrzymałe funda­menty. Warunki atmosferyczne w znacznym stop­niu decydują o maksymalnej wysokości budynku.
Choć rozwój bezpiecznych wind umożliwił wznoszenie wieżowców, to jednak konieczność przewożenia osób pomiędzy piętrami wpływa na ograniczenia ich wysokości. Wyższy budynek z reguły mieści więcej pracowników bądź miesz­kańców, co jednak zwykle wiąże się z wydłuże­niem czasu oczekiwania na windę.
Problem ten można próbować rozwiązać, zwięk­szając liczbę wind, nie zawsze jednak przyniesie to oczekiwane rezultaty. Jeżeli nawet bowiem uda­łoby się zbudować wieżowiec dziesięć razy wyż­szy od Petronas Twin Towers, to windy zajęłyby większą jego część. W efekcie zostałoby niewiele miejsca na powierzchnię użytkową biur lub miesz­kań i budowla nie spełniałaby swej funkcji.

Podobne prace

Do góry