Ocena brak

ODYNIEC ANTONI EDWARD

Autor /aska5588 Dodano /10.03.2012

ODYNIEC ANTONI EDWARD, ur. 25 I 1804 w Giejstunach (Wileńszczyzna), zm. 15 I 1885 w Warszawie, poeta, tłumacz, pamiętnikarz. Studiując 1820-23 prawo na Uniw. Wił., należał od 1821 do filaretów (autor Pieśni filaretów: ,,Precz, precz od nas smutek wszelki", powst. w więzieniu 1823/24) i zetknął się z Mickiewiczem. Po pobycie w Warszawie 1825-29 (należał do romantyków, ale obracał się też w kołach zwolenników klasycyzmu) spotkał się z Mickiewiczem w Petersburgu, a nast. odbył z nim podróż po Niemczech, Szwajcarii i Włoszech; 1831-37 mieszkał w Dreźnie, później w Wilnie, gdzie 1840-59 był red. urzędowego „Kuriera Wileńskiego". Niepopularny w kręgach patriot. i demokr. z racji klerykalno-konserwatyw-nvch poglądów (studenci pol. w Dorpacie, wg in. źródeł w Petersburgu czy w Moskwie, spalili demonstracyjnie dramat O. Felicyta 1849), pogrzebał się całkowicie w opinii jako współred. hołdowniczego tzw. Album wileńskiego (1858) i autor ogł. w nim wiersza Przyjdź Królestwo Boże! ku czci ces. Aleksandra II (ostre potępienie m. in. przez J. Klaczkę 1860 i Lr. K. Ujejskiego). Od 1866 mieszkał w "Warszawie, bywał w salonach lit. (zwł. J. Łuszczewskiej), współpracował z prasą, gŁ z „Kroniką Rodzinną"; ogłaszane tu 1867-78 —> Listy z podróży i doprowadzone do 1825 Wspomnienia z przeszłości opowiadane Deotymie (1879-83, wyd. os. 1884 ze szkicami wspomnieniowymi o K. Brodzińskim, S. Witwickim, S. Garczyńskim, J.B. Zaleskim, W. Polu) przywróciły O. popularność.

Mierny talent, ograniczone horyzonty, powierzchowne naśladownictwo Mickiewicza oraz romantyków niem. i ang. sprawiły, że twórczość poet. (kolejne zmien. wyd. Poezji od 1825-26 do 1875) i dram. (m. in. Izora 1829) O. jest już dziś martwa. Zasłużył się jako zręczny tłumacz Byrona, T. Moore'a, Puszkina, W. Żukowskiego, a zwł. W. Scotta i poetów niem. (F. Schillera, G.A. Burgera), oraz jako organizator życia lit.: wydawca almanachu poezji romant. —> Melitele (1829-30), współzałożyciel —> „Przyjaciela Ludu" (1834), współpracownik —> Biblioteki Kieszonkowej Klasyków Polskich. Trwałą ssawę zyskał jako pamiętnikarz, wprawdzie daleki od zrozumienia problemów swojej epoki, ale obdarzony plastyczną pamięcią, poczuciem humoru, umiejętnością ukazywania wy-: cnych postaci w życiu prywatnym.

Księga wierszy 1; Zbiór poetów 2; Tłumaczenia, wyd. 3, t. 1-2, W. 1897.

PSB 23 (R. Skręt); A. PŁUG A.E.O.,Kłosy 1885 nr 1022-62 (z przerwami); zob. też Listy z podróży.

Maria Dernałowicz

Podobne prace

Do góry