Ocena brak

Odstępstwa od zasady prawdy

Autor /Longin Dodano /01.12.2011

Zasada prawdy ( zwana materialną lub obiektywną) to dyrek­tywa, według której rozstrzygnięcia orga­nów procesowych powinny być oparte na prawdziwych ustale­niach faktycznych. Zasada prawdy mate­rialnej doznaje pew­nych ograniczeń. Są sytuacje, gdy proces zabrania dojścia do prawdy np.

-zakazy dowodowe są to te stany prawne, kiedy ustawa powiada, że zakazuje posługi­wania się danym środ­kiem dowo­dowym i zakazuje dotarcia do pewnych okoliczności ( art. 178-186kpk)

a)zakaz przesłuchiwa­nia duchownego, co do faktów, o których do­wiedział się przy spo­wiedzi

b)tak zwana tajemnica kancelarii, nie wolno przesłuchiwać obrońcy, co do faktów, o których dowiedział się się udzie­lając po­rady prawnej lub pro­wadząc sprawę

c) zakaz dotarcia do prawdy, gdy chodzi o tajemnicę państwową

d) osoby obowiązane do tajemnicy służbo­wej lub tajemnicy związanej z wykony­waniem zawody lub funkcji mogą odmówić zeznań, co do okolicz­ności, na które roz­ciąga się ten obowią­zek, chyba ze sąd lub prokurator zwolni te osoby od tego obo­wiązku.

e) osoba najbliższa dla oskarżonego może odmówić zeznań

f) świadek może się uchylić od odpowiedzi na pytanie, jeżeli udzielenie jej mogłoby narazić jego lub osobę dla niego najbliższa na odpowiedzialność za przestępstwo, lub gdyby treść zeznań mogła narazić na hańbę jego lub najbliż­szą dla niego osobę

g) można zachować w tajemnicy dane oso­bowe świadka np. incognito

-gdy osoba korzysta z immunitetu dyploma­tycznego to według art. 581 nie jest ona zobo­wiązana do składania zeznań a charakterze świadka lub do wystę­powania w charakterze biegłego lub tłumacza. Może on jednak wyra­zić na to zgodę

-zakaz reformationis in peius – jest konse­kwencją dążenia do prawdy, ale zarazem wyjątku od prawdy. Postępowanie odwo­ławcze ma gwaranto­wać prawdę, ale aby je wyzwolić trzeba dać zapewnienie, że oskar­żony nic na tym nie straci. Zasada zakazu reformationis in peius oznacza zakaz pogar­szania sytuacji oskar­żonego w procesie, gdy orzeczenie zo­stało zaskarżone. Zakaz ten dotyczy postępowania odwoławczego oraz ponownego rozpozna­nia sprawy w razie uchyle­nia wyroku przez sad odwoławczy. Zakaz ten obowiązuje przy rozpoznaniu ape­lacji, zażaleń, kasacji i wznowienia postępo­wania. Nie obowiązuje przy rozpoznawaniu pozostałych środków zaskarżenia.

-zasada ne bis in idem – z niewzruszalności – nie wszczyna się po­stępowania a wszczęte umarza, gdy postępo­wanie karne, co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakoń­czone a wcześniej wszczęte toczy się

-zasada domniemania niewinności i in dubio pro reo – oskarżonego nie uważa się za win­nego dopóki nie zosta­nie mu udowodniona wina w sposób prze­widziany przez prawo. Nie dających się usu­nąć wobec faktu i prawa nie należy roz­strzygać na niekorzyść oskarżonego.

Podobne prace

Do góry