Ocena brak

Odpowiedzialność spadkobiercy wobec wierzycieli spadkowych

Autor /Erazm Dodano /17.11.2011

    W prawie klasycznym i przedjustyniańskim spadkobierca ponosił pełną odpowiedzialność za długi spadkowe, nawet jeśli przewyższały one wartość spadku. Aby tego uniknąć dziedzic konieczny musiał uzyskać od pretora wstrzymanie od dziedziczenia a dziedzic dobrowolny po prostu odrzucić spadek. Odpowiedzialność ta wynikała z faktu, iż w momencie przyjęcia spadku zlewał on się z majątkiem dziedzica. W prawie klasycznym stworzono więc oddzielenie masy spadkowej od majątku spadkobiercy (separatio bonorum).

    Majątkiem tym zarządzał kurator, a miało to na celu ochronę interesów wierzycieli spadkowych wobec zadłużonego spadkobiercy. Jeśli to dziedzic obawiał się długów spadkodawcy, mógł skorzystać z instytucji prawa justyniańskiego zwanej "dobrodziejstwem inwentarza" (benefictum inventarii). Musiał on w ciągu 30 dni od uzyskania informacji o uzyskaniu spadku sporządzić inwentarz majątku zmarłego, na co miał 60 dni. W ten sposób odpowiadał tylko do wysokości spadku.

Podobne prace

Do góry