Ocena brak

Odpady poużytkowe

Autor /Elig Dodano /28.05.2013

Problem odpadów poużytkowych i odpadów opakowaniowych jest rozpatrywany również z punktu widzenia ekologii i towaroznawstwa, ze względu na konieczność ochrony środowiska naturalnego.

W wielu krajach działalność związana z ochroną środowiska jest regulowana w drodze ustaw. Przykładowo można wymienić ustawę niemiecką z 1986 r. i austriacką ustawę o odpadach z 1991 r. W Polsce ustawę o odpadach uchwalił Sejm w dniu 27 VI 1997 r. (Dz.U. nr 96/98, poz. 592). Art. 2 ustawy stanowi, że: „Odpadami są wszystkie przedmioty oraz substancje stałe, a także nie będące ściekami substancje ciekłe, powstałe w wyniku prowadzonej działalności gospodarczej lub bytowania człowieka i nieprzydatne w miejscu lub czasie, w którym powstały”.

W ustawie austriackiej definicja odpadów ma brzmienie następujące: „Odpady są to rzeczy ruchome, których właściciel albo posiadacz chce się pozbyć lub już się pozbył (ujęcie subiektywne), albo których zbiórka i traktowanie jako odpady leży w interesie ogółu (ujęcie obiektywne)”.

Integralną częścią niemal każdej ustawy o odpadach jest ich klasyfikacja.

Zużyte towary i opakowania zaliczane są do odpadów komunalnych, a te stanowią grupę odpadów szczególnie szkodliwych dla środowiska naturalnego. Spośród wielu zagrożeń ekologicznych problem utylizacji i nieuciążliwej dla środowiska ich kasacji należy do zainteresowań towaroznawstwa, które poprzez wiedzę o towarach i opakowaniach może się w sposób istotny przyczyniać do jego rozwiązywania.

Niebezpieczeństwo wystąpienia katastrofy ekologicznej wynika z kilku faktów. Ilość odpadów, która rosła systematycznie, ale stosunkowo wolno, w ostatnich latach zwiększa się szczególnie gwałtownie.

Ponadto w naszym stuleciu nastąpiły istotne zmiany demograficzne, znaczny przyrost dochodu narodowego w krajach wysoko rozwiniętych, wzrost produkcji, konsumpcji i in. Zjawiska te wywołują z kolei wiele zjawisk pochodnych, charakteryzujących się podobnymi krzywymi wzrostu. Dotyczy to m.in. zużycia wielu surowców i źródeł energii, wzrostu zanieczyszczenia powietrza, wód i gleby, wzrostu ilości skażonych ścieków oraz różnego rodzaju odpadów.

Problem opakowań nie jest już problemem społeczności lokalnych, lecz jest omawiany w parlamentach wielu krajów, a także na forum międzynarodowym, również w Unii Europejskiej. Na obowiązek państw w zakresie troski o środowisko naturalne wskazał w swej encyklice Centesimus annus papież Jan Paweł II,

Na światowej konferencji ekologicznej ONZ „Szczyt Ziemi” w Rio de Janeiro w czerwcu 1992 r. proklamowane zostały zasady, których przestrzeganie warunkuje prawidłowy, trwały rozwój cywilizacji (ekorozwój - sustainable devel-opment). W odniesieniu do gospodarki odpadami wysunięte zostały m.in. następujące żądania: 

-    możliwie najdalej idącego zmniejszania ilości odpadów,

—    maksymalnego wykorzystywania i recyklingu odpadów,

-    zwiększenia możliwości usuwania i kasacji odpadów w sposób nieuciążliwy dla środowiska,

—    rozbudowy i doskonalenia służb zajmujących się usuwaniem odpadów, Powiązania towaroznawstwa z ekologią dotyczą zarówno bazy surowcowej i energetycznej dla produkcji towarowej, jak i - w sposób szczególny - rozwiązywania problemów odpadów poprzez ich recykling lub też całkowitą możliwie nieuciążliwą ich likwidację.

Wyrazem współdziałania towaroznawstwa i ekologii jest również coraz częstsze pojawianie się nowych towarów i opakowań, określanych mianem „ekologicznych”. Przykładowo można wymienić tzw. zdrową żywność, odzież o szczególnie korzystnych właściwościach zdrowotnych, oświetlenia i inne urządzenia wykorzystujące energię słoneczną a także opakowania wielokrotnego użytku, opakowania z tworzyw biorozkładainych itp. Zakres towarów i opakowań stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania towaroznawstwa i ekologii stale się poszerza.

Podobne prace

Do góry