Ocena brak

ODMIOTY PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH

Autor /Molly Dodano /02.04.2011

 

Podmiotami podlegającymi opodatkowaniu wg ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są osoby fizyczne.

Każdy człowiek od chwili urodzenia ma zdolność prawną. Oznacza to, że jako osoba fizyczna może on być podmiotem praw i obowiązków, także w dziedzinie opodatkowania. Zdolność prawna osoby fizycznej ustaje z chwilą jej śmierci a jej prawa i obowiązki przechodzą na inne osoby. Jeżeli osoba fizyczna nie jest pełnoletnia ( nie ukończyła 18 lat), to jej dochody dolicza się do dochodów rodziców lub osób przysposabiających z wyjątkiem dochodów z pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych jej do swobodnego użytku.

Mając zdolność prawną osoba fizyczna może być właścicielem majątku, ale aby móc nim zarządzać musi być zdolna do czynności prawnych. Te właściwe czynności wiążą się z podatkowo prawnym stanem faktycznym w zakresie podatku dochodowego. Jednakże zgodnie z kodeksem rodzinnym i opiekuńczym dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską, która między innymi obejmuje opiekę nad jego majątkiem.

Regulacja prawna dopuszcza możliwość wspólnego opodatkowania dochodów osób samotnie wychowujących dzieci i małżonków. Występuje tu zjawisko tzw. kumulacji podmiotowej, które polega na łączeniu podstaw opodatkowania dwu lub więcej podmiotów, które poza przypadkami gdy prawo pozwala na takie łączenie, występują oddzielnie.

Ustawa przyjmuje generalną zasadę, że małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu. Jednakże na wniosek podatników wyrażony we wspólnym zeznaniu rocznym mogą być oni opodatkowani wspólnie. Oznacza to, że opodatkowaniu podlega łączna suma ich dochodów ustalonych zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym po uprzednim odliczeniu odrębnie dla każdego z małżonków kwot, o które wg. ustawy zmniejsza się dochód podlegający opodatkowaniu. Podatek ustala się wówczas na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych ich dochodów.

Kumulację dochodów małżonków stosuje się także, gdy jeden z małżonków nie uzyskał przychodów ze źródeł podlegających opodatkowaniu lub osiągnął przychód nie podlegający obowiązkowi podatkowemu.

Warunkiem uzyskania prawa do łącznego opodatkowania jest, aby małżonkowie pozostawali we wspólnocie majątkowej, a małżeństwo istniało przez cały rok podatkowy. Spełnienie tych warunków nie daje jednak prawa do wspólnego opodatkowania, jeżeli małżonkowie w zeznaniu rocznym nie złożą wniosku o wspólne opodatkowanie.

Wspólne opodatkowanie małżonków nie obejmuje podatku płaconego w trakcie roku podatkowego w postaci zaliczek, co powoduje, że małżonkowie mogą wystąpić z tego rodzaju propozycją dopiero przy składaniu zeznania rocznego.

Podatek dochodowy od osób fizycznych obejmuje swoim zakresem takie spółki nie będące osobami prawnymi, którymi są: spółka jawna, spółka cywilna, oraz spółka komandytowa. Dochody z udziałów w tych spółkach, a także ze wspólnej własności, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania opodatkowuje się osobno u każdej osoby w stosunku do jej udziału, przyjmując - w braku przeciwnego dowodu, że udziały wspólników w dochodach są równe.

Generalną zasadą w przypadku osób fizycznych jest, że osoby mające miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz przebywające w Polsce w danym roku podatkowym dłużej niż 183 dni, podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, natomiast ograniczonemu obowiązkowi podlegają osoby fizyczne, które nie spełniają powyższych kryteriów. Sens tego podziału jest taki, że umożliwia on relatywnie proste obliczenie i pobór podatku od osób przebywających (i osiągających dochody) na teryto­rium naszego kraju względnie krótko. Stosowanie opodatko­wania proporcjonalnego zamiast progresywnej skali podatko­wej, ale wyłączenie za to możliwości korzystania z rozma­itych odliczeń od podstawy opodatkowania bądź podatku (przysługujących osobom opodatkowanym na zasadzie nie­ograniczonego obowiązku podatkowego) to najważniejsze ce­chy ograniczonego obowiązku podatkowego.

Miejsce zamieszkania, pobytu lub siedziby przesądza o zakresie podmiotowym umów, a także stanowi podstawowe kryterium rozgraniczania roszczeń podatkowych umawiających się państw oraz skonstruowanie mechanizmu unikania podwójnego opodatkowania. Prawo do opodatkowania przysługuje bowiem zawsze państwu, w którym dany podmiot ze względu na miejsce zamieszkania, pobytu lub siedzibę podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Od podatku dochodowego od dochodu uzyskanego ze źródeł przychodów położonych za granicą wolni są członkowie personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów kon­sularnych oraz inne osoby korzystające z przywilejów i immu­nitetów dyplomatycznych lub konsularnych na podstawie umów lub powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych, jak również członkowie ich rodzin pozostający z nimi we wspól­nocie domowej, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Podobne prace

Do góry